Oral anti tiroid ilaç tedavisi alan graves hastalarında nüks ve ötiroid kalma oranları

AMAÇ Endokrinoloji ve Genel dahiliye polikliniğinde oral antitiroid ilaç ile tedavi alan TSH reseptör antikor (TRAb) pozitif ve 18 yaş üstündeki Graves hastalarında tedavi sonrası nüks ve ötiroid kalma oranları retrospektif olarak taranacaktır. Ayrıca kalıcı tedavi uygulanmış hastaların tedavi sonucu durumları da araştırılacaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Endokrinoloji ve Genel dahiliye polikliniğine Mart/2010 – Kasım/2017 yılları arasında başvuran hipertiroidi tanılı, TRAb pozitif toplam 194 hasta araştırmaya dahil edildi. Hastaların laboratuar değerleri ve klinik durumları takip edildi. İlaç tedavisi alan hasta sayısı ve nüks eden hasta sayısı değerlendirildi. Kalıcı tedavi radyoaktif iyot (RAI) alan hastalarda RAI dozu ve nüks edenler araştırıldı, opere olan hastalarda beningn/malign olma ihtimali değerlendirilmeye alındı. BULGULAR: Araştırmaya dahil edilen hastaların, 144'ü (%74.2) kadın, 50'si (%25.8) erkekti. Ortanca yaş 45 (18-78) olarak bulundu. Hastaların 30 (%15.5)'unda oftalmopati vardı. Hastaların graves tedavisinde ilk tercih olarak çoğunlukla metimozol (MMI, 125 kişi, % 64.4), daha az bir kısmında ise propiltiourasil (PTU) kullanıldığı görüldü. Toplam 13 hastada PTU de 9 (% 5), MMI de 3 (% 1.5) kişide ilaç yan etkisi görüldü. Hastaların 46 (% 23.7) sında ilaç tedavisi sonrasında nüks olmadı, 10 (% 5.2) unda nüks sonrası kalıcı tedavi yapılmadı, 54 (% 27.8) RAI, 83 (% 42.8) ü operasyon ile tedavi gördü. Opere olup nodülü olan hastalarda malignite çıkma riski, nodülü olmayan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptandı. Yapılan binary logistik regresyon analizinde nodül varlığı, malignite riskini 8.3 kat artırıyordu ( Sırayla 19 ve 2, OR = 8.34, P = 0.007). Çalışmamızda ilaç tedavisi sonrası nüks olmayan ve kalıcı tedaviye gereksinim duyulan hastalar kıyaslandı. İki grup arasında sadece, oftalmopati (p:0.002), TRAb (p:002) ve sT4'ün tedavi sonu değerinde (p:0.005) anlamlı fark bulundu. ROC analizinde TRAb düzeyi 8.45 ve üzerinde olduğunda, % 83 spesifite ile hastada ilaç tedavisiyle remisyon sağlanamayacağı ve bu hastalarda % 70 spesifiteye yakın oftalmopatiyi öngördüğü saptandı. SONUÇ: Graves nedeniyle tedavi alan hastalarımızın sadece % 23.7'inde remisyon sağlanmış iken, büyük bir çoğunluğunda kalıcı tedaviye (RAI tedavisi veya cerrahi tedavi) gereksinim duyulmuştur. ANAHTAR KELİMELER: Graves hastalığı, TRAb pozitifliği, Nüks ve ötiroid kalma oranları