Analysis of the culture-specific items in the English translations of Orhan Kemal's Baba evi, Avare Yıllar and Cemile

Kültür edebiyat ve dilin ayrılmaz bir parçasıdır. Edebi eserler kültüre özgü öğelerle dolu ve bellir bir toplumun kültürün izlerini taşıyan olgulardır. Dilin kendisi de kültür olgusunun bir parçası olduğu için, kültüre özgü öğeler de edebi eserlerin ayrılmaz bir parçasıdır. Çevirinin iki dil arasındaki bir iletişim aracı olması, kültüre özgü öğeleri de bu eserlerin kaçınılmaz bir parçası yapar. Bu da iki farklı okuyucu kitlesinin, toplumun ve kültürün bir araya getirilmesi demektir. Çeviride kültüre özgü öğeler açısından yapılan bir incelemenin odak noktası kültüre özgü öğelerin çevirisinde meydana gelen zorluklara ve çevirmenler tarafından bu zorlukları aşmak için verilen kararlara ışık tutar. Bu çalışmada, Orhan Kemal'in Baba Evi, Avare Yıllar ve Cemile adlı romanlarındaki kültüre özgü öğelerin İngilizce'ye çevirilerinde yarattığı sorunlar ve bu sorunların çevirmen tarafından çözümlerine yakından odaklanılmıştır. Bu amaçla, Javier Franco Aixelá'nın (1996) Kültüre Özgü Öğelerin Çevirisi için önerdiği stratejilerden faydalanılır. Ayrıca, daha geniş bir perspektifte, çevirmenin kültüre özgü öğeleri yerelleştirme veya yabancılaştırma yoluna gidip gitmediğini anlamak için Venuti (1995) tarafından önerilen yerelleştirme ve yabancılaştırma nosyonlarından faydalanılır. Detaylı bir vaka incelemesinin ardından bu tez yerlileştirme yaklaşımının yabancılaştırma yaklaşımına oranla daha fazla kullanıldığı sonucuna varılmıştır. Bu yaklaşımın ardındaki nedenler olarak da kaynak ve hedef kültürler arasındaki farkların büyüklüğü ve kaynak metindeki kültüre özgü öğelerin hedef okuyucu açısından anlaşılmasının oldukça zor olduğu anlaşılmıştır.