Ortaöğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile 21. yüzyıl becerilerine ilişkin öz yeterlik algı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Sakarya örneği)

Yapılan bu araştırmada; ortaöğretim kurumlarında çalışan öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile 21.yüzyıl öz yeterlik düzeyleri arasında nasıl bir ilişki olduğunu belirlemek hedeflenmiştir. Çalışmada araştırma yöntemlerinden nicel araştırma yöntemi ve korelasyonel tarama modelinden yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2019-2020 Eğitim-Öğretim sezonunda Sakarya il ve ilçelerinde farklı türde ortaöğretim kurumlarında çalışmakta olan öğretmenler oluşturmaktadır. Örneklemini evrenden Random Yöntemi ile belirlenen 287 öğretmen içermektedir. Araştırmada verilere ulaşmak için kişilere ait demografik bilgileri içeren form, Erdoğan ve Arsal (2016)'ın geliştirdiği Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri ölçeği ile Anagün, Atalay, Kılıç ve Yaşar (2016)'ın geliştirdikleri 21.Yüzyıl Becerileri Öz Yeterlik Algı Ölçeğinden yararlanılmıştır. Yaşam boyu öğrenme eğilimleri ölçeği, öğrenmeye isteklilik ile gelişime açıklık olarak iki alt boyuttan oluşmaktadır. 21.yüzyıl becerileri öz yeterlik algı ölçeği ise öğrenme ve yenilenme becerileri, yaşam ve kariyer becerileri ve bilgi, medya ve teknoloji okuryazarlığı olmak üzere 3 alt boyuttan oluşmaktadır. Veriler SPSS 26.0 paket programında analiz edilmiştir. Verilerin analizinde parametrik testler kullanılmıştır. Verilerin sonuçlarına göre öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve 21.yüzyıl becerileri yeterlikleri yüksek bulunmuştur. Değişkenler açısından ise öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri kadın öğretmenlerin lehine anlamlı farklılık bulunurken 21.yüzyıl yeterlik algıları açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Buradan yola çıkılarak kadın öğretmenlerin yaşam boyu öğrenmeye daha yatkın oldukları ve hayatlarına daha fazla entegre ettikleri söylenebilir. Fakat 21.yüzyıl becerileri açısından kadın ve erkek öğretmenlerin öz yeterlik algılarında farklılık olmadığı her ikisinin de aynı derecede sahip olduğu görülmektedir. Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve 21.yüzyıl yeterlikleri algıları medeni durum, yaşam boyu öğrenme ile ilgili eğitim alıp almamaları, çalıştıkları okul türleri ve branş değişkenleri açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Ayrıca öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve 21.yüzyıl becerileri öz yeterlik algıları, kıdemleri açısından ise toplam puanlar üzerinde anlamlı farklılık yokken 21.yüzyıl becerileri alt boyutu olan öğrenme ve yenilenme becerileri açısından 5-10 yıl arası çalışanlara göre 10-15 ve 20 yıl üstü çalışan öğretmenler lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile 21.yüzyıl yeterlikleri arasında pozitif, orta düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Dolayısıyla yaşam boyu öğrenme eğilimleri artan öğretmenlerin 21.yüzyıl becerileri öz yeterlik algılarının da artacağı söylenebilir.