Ortaokul öğretmenlerinin pandemide hastalanma kaygı düzeylerinin ve pandemi sürecinde çevrimiçi ve yüz yüze eğitime yönelik görüşlerinin incelenmesi

Öğretmenler eğitim-öğretim sürecine dahil olan en önemli unsurların başında gelmektedir. Her insanın olumlu yönde etkileyen çalışma koşullarının tehlikeden uzak olması öğretmenler içinde geçerlidir. Son dönemde yaşanan pandemi nedeniyle tüm dünya hastalık bulaşma riski altındayken çalışma şartları insanlarda tedirginliğe neden olmuştur. Bu noktadan başlayarak yapılan araştırma, Adana ili Merkez ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı alt sosyo-ekonomik düzeydeki ortaokullarda görev yapan öğretmenlerin pandemide hastalanma kaygısı yaşamalarına karşın çevrim içi eğitim ve yüz yüze eğitime yönelik görüşlerinin belirlenmesi hakkındaki görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, tarama modelinde nicel ve nitel veri toplama yöntemlerinin kullanıldığı betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Adana ili merkez Seyhan ilçesinde bulunan alt sosyo-ekonomik düzeydeki devlet okullarında görev yapmakta olan ortaokul öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini Özalp, Demir-Çelebi ve Ekşi (2021) tarafından geliştirilen "Pandemi Kaygısı Ölçeği"ne (PKÖ) gönüllülük esasına dayanarak cevaplayan 200 öğretmen oluşturmaktadır. Kaygı seviyesi yüksek olan öğretmenlerden, gönüllü olan 10 öğretmen ile görüşme yapılmıştır. Araştırma sonucunda Adana'da bulunan ortaokul öğretmenlerinin PKÖ Toplam Puan Ortalamaları cinsiyete göre kadın öğretmenlerin puanları lehine anlamlı bir fark göstermiştir. Ortaokul öğretmenlerin PKÖ puanları ne alt ölçekler ne de toplam puanlar bazında branşa göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Öğretmenlerin büyük bir kısmının çevrim içi eğitime yatkınlığın olmaması, eğitimin yüz yüze kadar verimli olmaması, uzaktan (çevrim içi) eğitimin veya öğretmenlerin yetersiz kaldığını düşündükleri ortaya çıkarken, eğitimde sürekliliğin sağlanması, pandemi bulaş riskinden uzak olma hissi, öğrencilerin dersten kopmaması, öğrencilerle iletişim kurma olanağı olması gibi avantajları vardır. Öğretmen ve öğrencilerin bağlantı/teknik sorunlar, duygusal sorunlar, canlı derslerle ilgili sorunlar/öncesi-sonrası, fiziksel sorunlar, sosyal içerikli sorunlar, ortamla ilgili sorunlar yaşadıkları belirlenmiştir. Öğretmenler uzaktan eğitim sürecinde çevrim içi uygulamaları kullanarak ödev kontrolü ve sınav yaparken yeni uygulamalar kullanarak teknolojiye ayak uydurmuşlardır. Tüm bunlara rağmen akademik başarı istenilen seviyede olamamıştır. Yüz yüze eğitimin akademik başarıyı yükselttiği fakat hastalık bulaşma riski varken tercih edilmemektedir. Hibrit eğitimin daha uygun olduğu görülmüştür.