Oyun temelli etkinliklerin sesletim bozukluğu olan ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin konuşma ve sesli okuma becerilerini geliştirmeye etkisi

Eğitim uygulamalarında yapılan etkinliklerin birçoğu konuşma becerisine dayanmaktadır. İnsanın konuşma becerisini geliştirmeye başlaması ana dilindeki sesleri doğru çıkarmasına yani seslendirmesine bağlıdır. Seslerin doğru çıkarılmaması konuşmayı bozar ve anlaşılırlığını düşürebilmektedir. Eğitim sürecinde konuşma bozukluğu, öğretimi aksatan bir sorun haline gelebilmektedir. Sesletim bozukluğu, konuşma sırasında belirli seslerin doğru şekilde üretilmemesi, çocuğun dil gelişimini dolayısıyla iletişimini etkileyebilmektedir. Çocuğun yaşadığı bu durum ilkokul çağında okuma-yazma sürecinde de etkisini göstermektedir. Bu araştırmada oyun temelli etkinliklerin sesletim bozukluğu olan 3. sınıf öğrencilerinin konuşma ve sesli okuma becerilerini geliştirmeye etkisinin ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Araştırmaya 9-10 yaşları arasında, 3. sınıfta öğrenim gören 4 çocuk katılmıştır. Çocukların ses kaydı alınıp kâğıda aktarılmış, sesletim becerilerini ölçmek amacıyla Artikülasyon (Sesletim) Testi uygulanmıştır. Araştırmanın deneysel süreci tek denekli deneysel yöntemlerden denekler arası çoklu yoklama desenine göre yürütülmüştür. Veriler başlama düzeyi, öğretim ve izleme oturumları olmak üzere üç aşamada toplanmıştır. Öğrenciler öğretim oturumlarında bağımsız olarak oyun temelli etkinliklerle çalışmışlardır. Araştırmanın sonucunda çocukların konuşma ve okuma becerilerinde anlamlı farklılıkların olduğu görülmüştür. Ayrıca elde edilen veriler bu grupta oyun etkinlikleriyle yapılacak çalışmalara ihtiyaç olduğunu ortaya koymaktadır. Bulgular kapsamında ileri araştırmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.