Parkinson hastalarının manyetik rezonans incelemesinde `susseptibilite ağırlıklı görüntüleme' sekansının tanıya katkısı

Amaç: Parkinson hastalığı, Alzheimer hastalığından sonra görülen en sık nörodejeneratif hastalık olup 60 yaş üstü toplumun %2?sinde görülmektedir. Parkinson hastalığı gibi nörodejeneratif hastalıklarda ve yaşla beraber beyinde bazal gangliyonlarda demir miktarı artmaktadır. Bu çalışmada, Parkinson hastalarında bazal gangliyonlardaki demir birikiminin susseptibilite ağırlıklı görüntüleme (SWI) ile değerlendirilerek, bu sekansın tanıya katkısının araştırılması amaçlandı. Yöntem ve gereç: Hastanemiz nöroloji polikliniğinde klinik olarak Parkinson hastalığı tanısı almış 35 hasta ile yine nöroloji polikliniğine baş ağrısı nedeniyle başvurmuş benzer yaş grubundan, bilinen bir hastalığı olmayan 19 kontrol hastası çalışmaya alındı. Hastaların var olan manyetik rezonans görüntüleri retrospektif olarak incelendi ve kontrol grubunun görüntüleriyle karşılaştırıldı. Hastaların demografik verileri, hastalık süreleri, tanı alma yaşı ve Parkinson hastalığı klinik skorları kaydedildi. SWI sekansında bazal gangliyonlardan intensite ölçümleri yapıldı. Elde edilen ölçümlerden kantitatif sinyal analizi yapmak amacıyla sinyal-gürültü oranı (SNR) hesaplandı. Bulgular: SWI sekansında bazal gangliyonlardan yapılan SNR ölçümleri hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (p<0,05). Hasta grubu içerisinde UPDRS klinik skoru, hastalık süresi ve tanı alma yaşı ile bazal gangliyonlardan yapılan SNR ölçümleri arasında korelasyon saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Manyetik rezonans görüntülemede SWI sekansı Parkinson hastalığının tanısını destekleyici bir yöntem olarak kullanılabilir ancak hastalığın klinik şiddeti, tarafı ve progresyonunu göstermede SWI sekansı çok yararlı bulunmamıştır. Anahtar kelimeler: Demir, manyetik rezonans görüntüleme, Parkinson hastalığı, SWI