Post-fotoğrafın görüntü üretim süreçleri ve gerçeklikle ilişkisi

Dijital çağ ile birlikte yeni görüntü üretim teknolojileri ortaya çıkmıştır. Bu yeni teknolojiler, geleneksel fotoğraf anlayışında köklü değişimlerin yaşanmasına yol açmıştır. Fotoğraf literatüründe bu yeni dönem, post-fotoğraf olarak nitelendirilmektedir. Bu çalışma, post-fotoğrafın görüntü üretim anlayışını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bunu gerçekleştirmek için post-fotoğrafın görüntü üretim kaynaklarının neler olduğu, görüntülerin hangi tekniklerle oluşturulduğu, post-fotoğrafın gerçeklikle nasıl bir ilişki kurduğu ve post-fotoğrafta hangi üslup özelliklerinin öne çıktığı belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla nitel araştırma yöntemlerinden biri olan betimsel analiz yöntemine başvurulmuştur. Çalışmada şu sonuçlara ulaşılmıştır: Dijital teknolojilerle birlikte fotoğraf düzenleme ve 3D modelleme gibi programların ortaya çıkması post-fotoğrafın gelişimine katkı sağlamıştır. Çevrimiçi veri tabanı görüntüleri, çevrimiçi ve analog buluntu fotoğraf gibi kaynaklar, post-fotoğrafta yaratıcı süreçleri çeşitlendirmiştir. Post-fotoğraf ile birlikte sanatçılar bir kameraya ihtiyaç duymadan var olan görüntüleri birleştiren, pikselleştiren, çoğaltan yani kendi sahnesini yaratan küratörlere dönüşmüştür. Post-fotoğrafın bu özelliklerinden dolayı sanatçının tanımı, "fotoğraf çeken" kişiden "fotoğraf yapan" kişiye evirilmiştir. Bu sanatçılar, geleneksel fotoğraf anlayışının nesnellik iddiasından uzaklaşarak, gerçeği kendi öznel perspektiflerinden sunmuşlardır. Çalışma sonunda, post-fotoğrafın tüm bu özelliklerinin fotoğrafa yepyeni bir kimlik kazandırdığı ortaya çıkmıştır. Anahtar Kelimeler: Post-fotoğraf, fotoğraf, görüntü, dijitalleşme, gerçeklik