Posterior tek diş eksikliğinde modifiye inley tutuculu adeziv köprülerin klinik uygulaması: dört yıllık klinik çalısma

POSTER OR TEK D Ş EKS KL Ğ NDE MOD F YE NLEY TUTUCULU ADEZ VKÖPRÜLER N KL N K UYGULAMASI: DÖRT YILLIK KL N K ÇALIŞMADh. Ayça Deniz ZGÖZETEksik dişlerin tamamlanmasında kullanılan kron-köprü restorasyonlarında komşu dişlerinmine ve dentin dokularından yapılan madde kaybı, dişlerin yapısal bütünlüğünün korunmasıilkesine ters düşmektedir. stenmeyen bu kayıpları önlemek amacıyla daha konservatifyöntemler bulma arayışı içine girilmiştir. Bu arayış , dişlerin yapısal bütünlüğünü daha aztehdit edecek preparasyonlar geliştirilmesini sağlamıştır .Adeziv köprüler, ön ve arka grup dişeksikliği rehabilitasyonunda konservatif bir yaklaşımla destek ve yumuşak dokuların sağlığıve uyumlu ilişkisini devam ettiren kalıcı bir sabit protez tipi olarak kabul görmektedir .Bu çalışmada toplam 54 hastaya iki farklı materyal kullanarak 64 adet modifiye inleytutuculu adeziv köprü uygulandı. Alt yapı materyali olarak metal destekli seramik (52 adet) vefiberle güçlendirilmiş kompozit rezin kullanıldı. Periodontal dokuların sağlığını grafi veperiodontal indeksler yardımıyla ilk 6 ay ve simantasyondan itibaren birer yıl arayla yapılankontrollerde belirlendi. Ayrıca modifiye United States Public Health Service (USPHS)kriterleri kullanılarak destek dişler ve kompozit rezin gövdeler kontrol edildi.Yapılan kontroller sonucunda elde edilen veriler başlangıç ve bitiş değerleri olmak üzeredeğerlendirildi. Periodontal indeksler ve dişeti cebi derinliği ölçümleri ikili karşılaştırma testi(student t) kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirildiğinde; Silness-Löe plak indeksi vedişeti oluğu kanama indeksi başlangıç ve bitiş değerleri arasındaki fark anlamlı bulunurken,dişeti cebi derinliği ölçümlerindeki fark anlamlı bulunmamıştır.Modifiye USPHS kriterlerine göre yapılan değerlendirme sonucunda, son kontrollerdeA (ideal) değerinin görülme yüzdeleri ; retansiyonda %96.09, renk uygunluğunda %60.93,marjinal renklenmede %40.62, anatomik formda %93.75 ve marjinal adaptasyonda %96.09olarak bulundu.Sekonder çürük sadece bir hastada görüldü ve A ( ideal ) değerinin görülme yüzdesi %99.21olarak bulundu. Fiberle güçlendirilmiş gövdelerdeki kırılma ise iki köprüde oluştu ve A ( ideal )değerinin görülme yüzdesi %75 olarak bulundu. Fiberle güçlendirilmiş köprülerde A ( ideal )değeri yüzey düzgünlüğünde %83.33 , renk uygunluğunda ise % 75 olarak tesbit edildi.Adeziv köprülerin ağızda kalma süreleri kullanılan materyale, cinsiyete ve eksik dişlerinlokalizasyonlarına göre Kaplan-Meiers testi kullanılarak değerlendirildi. Bu sonuçlararasındaki farkın anlamlı olup olmadığını belirlemek için de Breslow (genelleştirilmişwilcoxon ) testi kullanıldı. Bu test sonuçlarına göre ; metal destekli seramik köprülerkompozit rezin köprülere oranla daha başarılı bulunurken, cinsiyetin ve eksik dişlokalizasyonunun başarıya etkisinin anlamlı olmadığı gözlenmiştir. Adeziv köprülerin ağızdakalma oranı ortalama 30.01 ay olarak bulunurken, adeziv köprünün desimante olması veyagövdenin kırılması başarısızlık olarak kabul edildiğinde adeziv köprülerin başarı oranı%92,18 (59 adet) , desimantasyon oranı %4,68 (3 adet) , kırılma oranı %3,1 (2adet) olarakbelirlenmiştir. Desimante olan köprüler tekrar simante edildikten sonra fonksiyonel ağızdakalma süresi ise %96.87 olmuştur.Anahtar kelimeler : Modifiye inley , adeziv köprü, posterior tek diş eksikliği