Postmodern kavrayışın sahne tasarımına etkileri

Aydınlanma ve akılcılık düsturlarının ruhunu oluşturduğu modernlik ve modernizme yönelik eleştiri ve reddiyelerin enikonu arttığı bir ortamın bağrında serpilen postmodernlik/postmodernizm çoksesli, çok katmanlı, eklektik ve disiplenlerarası doğasıyla, sanatların birbirleriyle arasındaki sınırları ihlal etmiş; sanat nesnesini, türün sınırlandırıcı boyunduruğundan kurtarıp özgürleştirmeyi kurmuştur. Resmin iki boyutlu satıhtan kurtulup üç boyutluluk kazandığı; mimari yapının çevreyle sınırlarını ortadan kaldırdığı; hakikatin simülasyonla yer değiştirdiği; temsilin sunuma döndüğü bu yeni zamanlarda tiyatro da sahne ile seyirci arasındaki sınırları ortadan kaldırıyor; seyirci ve oyuncuyu aynı uzamın aralarında hiyerarşik ilişki bulunmayan özneleri konumuna getiriyor. 'Şimdi ve burada'lığı yücelten, anlık ve gelip geçici olan bu tiyatro yaklaşımının sahne tasarımlaması da kuşkusuz bu ortamda var olan postmodern estetik paradigmadan beslenecektir. Bu çalışma öncelikle kavram birliğini yakalamak adına postmodernizmi özellikle sanatlar bağlamında aktardıktan sonra postmodern estetik bileşenlerinin, sahne tasarımına ne ölçüde etki ettiğine ve postmodern zamanlarda sahne tasarımının bu estetik özelliklerden nasıl yararlandığına değinmektedir.