Problem çözme stratejileri öğretiminin fizik başarısı, tutumu, özyeterliği üzerindeki etkileri ve strateji kullanımı

Bu araştırmada problem çözme stratejileri öğretiminin öğrencilerin fizik dersindeki başarıları, tutumları, özyeterlikleri, strateji kullanımları, problem çözme performansları üzerindeki etkileri ve öğrencilerin başarı düzeyi ile fizik özyeterlikleri ve strateji kullanımları arasındaki ilişkilerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Araştırmada yarı deneme modellerinden biri olan eşitlenmemiş kontrol gruplu öntestsontest araştırma modeli kullanılmış ve araştırma 2006-2007 eğitim-öğretim yılında Genel Fizik I dersi alan üniversite ikinci sınıf öğrencilerinin oluşturduğu (n=77) iki grup üzerinde yürütülmüştür. Strateji grubuna ANAPUK+KD (Problemi Anlama, Problemi Nitel Analiz Etme, Problemin Çözüm Planı, Çözüm Planını Uygulama, Kontrol Etme+ Kendini Değerlendirme) problem çözme stratejisi öğretimi uygulanmış; kontrol grubunda ise strateji öğretimi yapılmamıştır. Araştırmanın verileri Fizik Başarı Testi, Fizik Dersine Yönelik Tutum Ölçeği, Fizik Özyeterlik Ölçeği, Fizikte Kullanılan Problem Çözme Stratejileri Ölçeği ve Klasik Fizik Sınavı kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde Aritmetik Ortalama, Standart Sapma, KR-20, Korelasyon Analizi, t testi, Varyans Analizi ve Scheffé Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgular, problem çözme stratejileri öğretiminin fizik başarısı, fiziğe yönelik tutum, fizik özyeterliği ve fizik problem çözme performansları üzerinde olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Strateji öğretiminin öğrencilerin strateji kullanımları üzerinde bazı boyutlarda önemli etkiler oluşturduğu; öğrencilerin başarı düzeylerine göre özyeterliklerinin anlamlı ölçüde farklılaştığı; ayrıca başarı düzeyleri ile bazı boyutlarda strateji kullanımlarının anlamlı ilişkiler gösterdiği saptanmış; elde edilen sonuçlar doğrultusunda önerilere yer verilmiştir.