Refah rejimleri açısından Türkiye'de refah devletinin dönüşümü: Neoliberalizm ve sosyal politikalar

Refah devleti uygulamaları ülkeleri göre farklılık göstermekle birlikte ortak ya da birbirine yakın uygulamalar ve karakteristik özellikler itibariyle ülkelerin gruplanabilmesi refah rejimlerinin oluşturulmasına olanak sağlamaktadır. Türkiye'nin refah rejimi özellikleri itibariyle muhtelif rejimlere ait özellikleri kapsadığı ve eklektik pir yapıya sahip olduğu görülmektedir. Klientalist uygulamalar, kayıt dışılık, ailenin rolü unsurlar refah hizmetlerinin etkinliğini engellemektedir. Bu yüzden genel kabul Güney Akdeniz rejimine girdiği yönündedir. 2000'li yıllardan itibaren dünyada küreselleşmenin de etkisiyle neoliberal politikaların daha net uygulanır hale gelmesi ve aynı zamanda AB, DB, ILO gibi kuruluşların da etkisi Türkiye'nin refah politikalarını da değişime uğratmıştır. Neoliberal politikaların sonuç olarak getirmiş olduğu piyasalaşma eğilimi Türkiye'nin refah politikalarında görülmektedir. Eğitim, sağlık, sosyal güvenlik, barınma gibi hizmetler devlet/piyasa aktörleri tarafından sağlanmaktayken, istatistikî bilgiler ışığında hizmetlerin piyasalaşma eğilimine girdiği başka bir deyişle piyasanın rolünün arttığı gözlemlenmektedir.