Türkiye'nin Suriye krizine insani yardım müdahalesinde mülteci kadınların iş edindirilmesi: Bir niteliksel belge analizi çalışması

Sekiz yıl önce, kanlı bir iç savaşın hayatlarını parçalaması üzerine ilk mülteci akını yeni bir ülkede yeni bir başlangıç yapmak amacıyla Türkiye-Suriye sınırını geçti. Çok geçmeden, bu mülteci akınları artık acil durum müdahaleleriyle çözümlenemeyecek, aksine hem Türk hem Suriyeli halk için hayatı kolaylaştıracak kalıcı bütünleşme stratejileri gerektiren bir insani kriz halini aldı. Bu tez, insani yardım aktörlerinin nasıl ve ne boyutta Suriyeli mülteci kadınların Türkiye'deki ekonomik bütünleşmelerinde rol aldığını incelemektedir. Tez, ülkenin önde gelen altı insani yardım aktörünün, sırasıyla Yuva Derneği, Hayata Destek Derneği, Kızılay, Sığınmacılar ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği ve Birleşmiş Milletler kuruluşlarının 2016 yılı sonrası ürettiği belgelerin niteliksel analizine dayanmaktadır. 2016 yılının temel alınma sebebi Geçici Koruma Statüsü altındaki Suriyeli mültecilere çalışma izninin bu yıl tanınmasıdır. Tez, seçilen insani yardım aktörlerinin, Olivius'un mülteci kadınlara yönelik insani yardım müdahalelerini kategorize etmesine göre, Temel İhtiyaç Yaklaşımı ile Araçsalcı Yaklaşım arasında bir yaklaşımı benimsediğini savunmaktadır. Çalışma, Türkiye'deki insani yardım aktörlerinin retoriklerinde toplumsal cinsiyetin anaakımlaşmasının önemini kabul etmelerine rağmen, bu kabulün geçim kaynakları programları konusundaki söylemlerine yansıtılmadığını ortaya koymaktadır. Mülteci kadınlar, çoğunlukla ancak temel ihtiyaç programları söz konusu olduğunda insani yardım aktörlerinin söylemlerinde yer almaktadırlar.