Üropatojenik Proteus mirabilis'te biyofilm oluşumu ile MRPA geni arasındaki ilişki

Proteus bakterileri, Enterobacteriaceae ailesine ait, pilili, Gram-negatif çubuk şeklinde bakterilerdir. Proteus cinsi : P. mirabilis, P. vulgaris, P. penneri ve P. myxofaciens. Proteus mirabilis olmak üzere beş tür içerir. Nozokomiyal ve fırsatçı idrar yolu enfeksiyonlarından sorumlu (İYE) bir patojen olan ve üst üriner sistemde yer alan bu bakteriler ciddi böbrek hasarına neden olabilir. Proteus mirabilis, Escherichia coli ve Klebsiella pneumoniae'den sonra idrar yolu enfeksiyonlarına neden olan en sık izole edilen üçüncü patojendir. Anatomik veya fizyolojik idrar yolu anomalileri olan hastalarda ve ayrıca kateter takılan hastalarda veya tıbbi bakım hatalarının bir sonucu olarak daha yaygın olan asendan enfeksiyonlardır. Irak'ta İYE hastalarının %17,5'inde P. mirabilis saptanmıştır. Bu çalışmada, Proteus mirabilis'i izole etmek amacıyla Irak'ın Bağdat şehrindeki çeşitli hastanelere başvuran idrar yolu enfeksiyonu hastalarından 180 orta akım tekrarlanmayan idrar örneği toplanmıştır. Bu izolatların tanımlanması için VITEK® kompakt sistemi kullanılmıştır. Antibiyotik duyarlılığı, Kirby Bauer yöntemi kullanılarak tayin edilmiş ve minimum inhibitör konsantrasyon, en dirençli antibiyotik (sefotaksim) için minimum inhibitör konsantrasyon yapılmıştır. Biyofilm oluşturma kapasitesi mikrotiter plaka yöntemi ile değerlendirildmiştir. 16S rRNA genini saptayarak tanımlamayı doğrulamak için polimeraz zincir reaksiyonu tekniği kullanılmıştır. Ayrıca mrpA geninin tespiti için polimeraz zincir reaksiyonu kullanılmıştır. Ayrıca, kantitatif ters transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu, mrpA'nın gen ekspresyonu üzerindeki ½ minimum inhibe edici konsantrasyonda sefotaksim etkisini değerlendirmek için kullanılmıştır. Mevcut sonuçlar, 20 izolatın P. mirabilis olarak tanımlandığını ortaya koymuştur. Sefotaksime 18 izolat direnç göstermiştir; en yüksek duyarlılık ise tetrasikline yöneliktir (7 izolat). Değişken olarak (P<0.05), bir izolat dışında hepsi orta derecede biyofilm oluşturmuş olup güçlü bir biyofilm geliştirmiştir. Şaşırtıcı bir şekilde, izolatların %22,22'si 2048 µg/ml'ye direnç göstermiştir. ½ Minimal inhibitör konsantrasyondaki sefotaksim, doğal olarak yoğunluğu azaltmış ve tüm izolatlarda mrpA genini down regüle etmiştir (P <0.05).