Irak'ın Dhi qar bölgesindeki hastanelerde çalışan ‎‎doktorlarda sigara kullanımı ile kaygı düzeyi ‎‎arasındaki ilişki

Tıp doktorları, anksiyete, depresyon ve mesleki tükenmişlik gibi zihinsel bozuklukları yaşama riskini arttıran bir gruptur. Bu duyarlılık, genellikle işlerinde karşılaştıkları yoğun mesleki stres seviyelerine atfedilir. Bazı kişiler tarafından stresi hafifletmek için benimsenen yaygın bir başa çıkma mekanizması olarak sigara içme, doktorların anksiyete düzeyleri ile ilişkisi hala yeterince araştırılmamıştır. Sonuç olarak, sağlık uzmanlarının zihinsel iyi oluşu önemli ölçüde etkilenebilir ve potansiyel psikolojik zorluklara yol açabilir. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı, Irak'ın Dhi Qar bölgesinde bulunan Alshatra ve Al-Haboubi hastanelerinde çalışan doktorlar arasındaki sigara içme ile anksiyete düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu ilişkiyi araştırmak için, Dhi Qar öğretim hastanelerinde çalışan doktorlar arasında kesitsel bir anket yapılmıştır. Bu çalışmanın örneklemini 26-56 yaş ve üstü 156 doktor (erkek ve kadın) oluşturmuştur. Sosyodemografik veriler ve Taylor Anksiyete Belirti Ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Veriler, Haziran 2022 ile Eylül 2022 tarihleri arasında Dhi Qar vilayetindeki hastanelerde çalışan doktorlardan toplanmıştır. Katılımcıların yaş ve sosyodemografik özellikleri incelenmiş ve katılımcıların %35.9'unun 46 ile 55 yaş arasında olduğu, katılımcıların %44.9'unun yüksek lisans derecesine sahip olduğu, katılımcıların %38.5'inin evde 5-6 kişi yaşadığı, aile aylık gelirine göre %59'unun gelirinin ve giderinin eşit olduğu görülmüştür. Katılımcıların çalışma durumuna göre incelendiğinde, %56.4'ünün sürekli çalışan, %55.8'inin şehir veya metropol alanında çalışan, %87.8'inin sağlık sigortasına sahip olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, katılımcıların sigara içme durumuna göre %63.5'inin hayır yanıtını verdiği; günlük kaç sigara içildiğine göre %63.5'inin sigara içmediği belirlenmiştir. Korelasyona göre, katılımcıların yaşlarına göre Taylor Anksiyete Belirti Ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı (p<0.05), katılımcıların eğitim durumlarına göre TMA ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı (p<0.05), ailedeki kişi sayısına göre TMA ölçeği ile anlamlı bir farklılık vardı (p<0.05), aylık gelire göre TMA ölçeği arasında anlamlı bir fark vardı (p<0.05), aynı şekilde katılımcıların çalışma durumlarına göre TMA ölçeği ile anlamlı bir farklılık vardı (p<0.05), en uzun süre yaşanan yerlere göre TMA ölçeği ile anlamlı farklılık vardı (p<0.05), katılımcıların sağlık sigortası durumuna göre TMA ölçeği ile anlamlı farklılık vardı (p<0.05), katılımcıların sigara içme durumuna göre TMA ölçeği ile anlamlı farklılık vardı (p<0.05), ve katılımcıların günlük içtikleri sigara sayısına göre TMA ölçeği ile anlamlı farklılık vardı (p<0.05). Sonuç olarak, hastanelerde çalışan doktorların sigara içme ve anksiyete düzeyleri arasındaki ilişki karmaşık ve çok yönlü bir konudur. Mevcut araştırmaların ve çalışmaların analizi ile, sağlık uzmanları arasında sigara içme ile artan anksiyete düzeyleri arasında belirgin bir ilişki olduğu açıktır.