Rize, Trabzon ve Artvin Gençlik ve Spor il Müdürlüklerinde görev yapan antrenörlerin tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi

Bu tez çalışmasının amacı; Rize, Trabzon ve Artvin illerindeki Gençlik Ve Spor İl Müdürlüğü çatısı altında görev yapan antrenörlerin, çeşitli değişkenlere göre mesleki tükenmişlik düzeylerini belirlemektir. Araştırmanın evrenini Rize, Trabzon ve Artvin Spor Hizmetleri Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatında çalışan 175 antrenör oluştururken, araştırmanın örneklemini ise 134 antrenör oluşturmuştur. Bu araştırmada geçmişte veya şu anda mevcut bir olay var olduğu şekliyle betimleneceği için nicel araştırma yaklaşımları kapsamında tarama modelinden faydalanılmıştır. Veriler, yüz yüze olacak şekilde toplandı. Anket; kişisel bilgi formu ve mesleki tükenmişlik ölçeği olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri SPSS 26.0 paket programı aracılığı ile analiz edildi. Verilerin analizine geçmeden önce verilere normallik testi uygulandı. Araştırmacı, normallik testi kapsamında katılımcı sayısını göz önünde bulundurarak Shapiro-Wilk testini tercih etmiştir. Sonuçlara göre veriler birçok alt boyutta normal dağılım göstermemiştir. Normallik test sonuçları göz önünde bulundurularak ikili karşılaştırmalarda parametrik dağılıma sahip veriler için bağımsız iki grup T-Testi uygulandı. Non-parametrik veriler için ise Mann Whitney-U testi uygulandı. Bu duruma karşın 3 ve üzeri grup karşılaştırmalarında parametrik verilere tek yönlü Anova, non-parametrik verilere ise Kruskal Wallis-H testi uygulandı. Ayrıca varyansların homojenliği göz önünde bulundurularak anlamlı bulunan gruplar arasındaki farklılıkların hangi gruptan kaynaklandığını tespit etmek amacıyla Post Hoc testler olarak Tukey's HSD/Tamhane testleri uygulandı. Veriler α= 0.05 anlamlılık düzeyinde sınandı. Araştırma bulgularına göre daha yüksek yaşa sahip olan antrenörlerin duygusal tükenme düzeyleri, daha düşük yaşa sahip olan antrenörlere göre yüksek bulundu. Eğitim düzeyi orta öğretim ve lise olan antrenörlerin, eğitim durumu lisans olan antrenörlere göre daha fazla duyarsızlaşma yaşadıkları görüldü. Hizmet yılı nispeten daha yüksek olan antrenörlerin duygusal tükenme düzeyleri daha yüksek bulundu. Benzer şekilde, 11 yıl ve üzeri çalışan antrenörlerin, 1-5 ve 6-10 yıl çalışan antrenörlere göre daha fazla duyarsızlaştıkları görüldü. Milli olan antrenörlerin milli olmayan antrenörlere göre daha fazla duyarsızlaşma yaşadıkları saptandı. Çalışma süreleri daha yüksek olan antrenörlerin kişisel başarı hissi daha yüksek bulundu. Araştırma sonuçları göz önüne alınarak antrenörlere bazı önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Sporcu, Antrenör, Tükenmişlik.