Ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaosun çocukların gelişimi üzerindeki rolü

Bu çalışma ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaosun, okul öncesi dönemdeki çocukların sosyal yetkinlik ve uyum, kendini denetleme becerisi ve duygulanım durumları üzerindeki arttırıcı ve etkileşimli rolünü araştırmayı amaçlamıştır. 269 çocuk (137 erkek, 132 kız), çocukların anneleri ve okul öncesi öğretmenleri çalışmaya katılmıştır. Ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaos, sırasıyla anne tarafından doldurulan CHAOS ölçeği ve öğretmen tarafından doldurulan LECP ölçeği aracılığıyla ölçülmüştür. Ev ve okul öncesi eğitim kurumlarındaki kaosun arttırıcı ve etkileşimli rolü çok düzeyli doğrusal modeller kullanılarak test edilmiştir. Ev ve okul öncesi kurumlarındaki kaosun arttırıcı rolü, yalnızca dışa yönelim sorunların yordanmasında gösterilmiştir. İçe yönelim sorunlarındaki anlamlı farklılığı yalnızca ev kaosu açıklarken sosyal yetkinlikteki anlamlı farklılığı yalnızca okul öncesi eğitim kurumundaki kaos açıklamıştır. Ancak, ev kaosu ve okul öncesi eğitim kurumundaki kaos arasındaki iki-yönlü etkileşimin çocukların gelişim sonuçlarını yordamadığı bulunmuştur. Diğer bir ifadeyle, bir ortamdaki kaos ile çocuk gelişimi arasındaki ilişkinin bir başka ortamdaki kaosun düzeyine göre değişmediği gösterilmiştir. Bunların yanı sıra, hem ev hem de okul öncesi eğitim kurumunda yüksek düzeyde kaosa maruz kalan çifte risk grubundaki çocuklar bu iki ortamdaki kaos dağılımı üzerinde üçlü ayrıştırma yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Çifte risk grubundaki bu çocuklar, hem ev hem de okul öncesi kurumunda düşük düzeyde kaosa maruz kalan çifte korunma grubuna göre daha fazla dışa yönelim sorunları sergilemektedir. Ayrıca, ev ortamında düşük ama okul öncesi ortamda yüksek düzeyde kaosa maruz olan çocuklar, her iki ortamda da ortalama düzeyde kaosa maruz kalan çocuklara göre daha az sosyal yetkinlik sergilemiştir. Bu bulgular, riskli ortamların additif rolüne odaklanan politikaları akla getirmiştir.