Rosmanolün gingival kaynaklı fibroblast hücrelerinde oksidatif stresin neden olduğu oksidatif hasara karşı koruyucu ve tedavi edici etkisi

Bu in vitro çalışmanın amacı, insan gingival fibroblast (İGF) hücrelerinde hidrojen peroksit (H2O2) ile oluşturulan oksidatif hasarın öncesinde ve sonrasında rosmanol uygulamasının oksidatif hasarda koruyucu ve tedavi edici etkileri etkisini değerlendirmektir. Çalışmamızda İGF hücre hattı kullanıldı. Hücrelerde oksidatif stres oluşturmak için 200 μM H2O2 ile İGF hücrelerine indükleme işlemi yapıldı. Oksidatif stres oluşturulmadan önce ve sonra 4 farklı konsantrasyonda (0.1, 0.5, 1 ve 5 µM) rosmanol uygulanarak İGF hücrelerinin canlılığı üzerindeki etkisi XTT testi ile incelendi. Çalışmadan elde ettiğimiz verilere bakıldığında; İGF hücrelerine oksidatif hasar öncesi rosmanol uygulandığında hücre hasarını %2.5-%7.2, oksidatif hasar sonrası uygulandığında hücre hasarını %3.2-%4.9 oranında azalttığı tespit edildi. İGF hücrelerine Sadece rosmanolün uygulandığı dozlarda 0.1, 0.5 ve 1 µM rosmanol konsantrasyonlarında hücre canlılığını azaltıcı bir etki görülmedi. 5 µM rosmanol komsantrasyonunda hücre canlılığı %94 oranında tespit edildi. 10, 25, 50 ve 100 µM konsantrasyonunda uygulanan rosmanol İGF hücrelerinde doza bağımlı bir şekilde hücre canlılığını azalttığı tespit edildi. Sonuç olarak, İGF hücrelerinde H2O2 ile oluşturulan oksidatif streste rosmanol uygulamasının koruyucu ve tedavi edici etkinliği olduğu görüldü. Elde edilen sonuçlar, rosmanolün periodontitis gibi oksidatif stres kaynaklı enflamasyonların ve doku hasarlarının önlenmesinde ve tedavisinde kullanımı açısından umut verici olup ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. ANAHTAR KELİMELER: Rosmanol, Fibroblast, Oksidatif stres, Hidrojen peroksit