Rusya'nın Orta Asya'ya (Türkistan) yönelik politikalarının dönemlere göre değişimi

Orta Asya XIX. Yüzyılın ikinci yarısında Rusya tarafından fethedildi. I. Dünya Savaşı Öncesi ve sonrasında bu saha özellikle; Çarlık Rusya, Bolşevik Rusya, İngiltere ve Çin Devletleri'nin yayılma sahasına ve alanına dönmüştür. XX. Yüzyıl başında ve Bolşevik İhtilali sonrasında Bolşevik Rusya Devleti'nin (SSCB), bu hanlıkları kendi menfaatleri doğrultusunda kullanıp, hanlıklara bağımsız milli birer devlet kurma sözü vermesine rağmen iki yüzlü bir siyaset uyguladığı görülmüştür. Sömürgecilik denilince aklımıza gelen ilk şey, bir toplumun ya da devletin, başka devletler ve toplum üzerinde hakimiyet kurarak; bölgeyi açık ve gizli yollarla sömürmesidir. Sömürgecilik ve emperyalizm kavramları sıklıkla birbirinin yerine kullanılmakta olup; emperyalizm kavramıyla genellikle Avrupa Devletlerinin XIX. Yüzyılın ikinci yarısından bu yana devam eden yayılmacı devletler kastedilmektedir. Büyük devletlerin coğrafi keşif hareketleri ile başlayan maceraperestlik ve egemen olma duygularıyla dünyanın güzellik ve zenginliklerini ele geçirme istekleri emperyalist dönem sonrasında da devam etmiştir. Bu tezde Rus sömürgeciliğinin tarihi gelişimi ve Rusya'nın Orta Asya'yı sömürgeleştirme politikası üzerinde durulmuştur.