Sagital split ramus osteotomisi uygulanan hastalarda mandibular ilerletme ve geriletme cerrahilerinin temporomandibular ekleme olan etkilerinin üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile karşılaştırılması

SSRO mandibular deformitelerin düzeltilmesinde en sık kullanılan ortognatik cerrahi prosedürlerinden biridir. Mandibular deformitelerin SSRO ile düzeltilmesinden sonra TMR gelişebileceği bildirilmiş ve çeşitli çalışmalarla bu duruma katkıda bulunabilecek faktörler araştırılmıştır. Bu çalışmanın amacı, SSRO kullanılarak gerçekleştirilen mandibular geriletme ve ilerletme cerrahilerinden sonra TME'deki stres değişikliklerinin SEA ile değerlendirilmesi ve karşılaştırılmasıdır. Mevcut çalışmada SSRO kullanılarak mandibular geriletme (5 mm ve 10 mm) ve mandibular ilerletme (5 mm ve 10 mm) uygulanan modeller ile osteotomi uygulanmayan kontrol modelinin çiğneme kas kuvvetleri altında TME'lerinde oluşan stresler SEA yöntemi ile analiz edilmiştir. Eklem diskinin non-lineer ve süperelastik olarak modellendiği çalışmada artiküler fossa, disk ve kondil üzerindeki streslerin değerlendirilmesi ve karşılaştırılması yapılmıştır. Elde edilen bulgular neticesinde; mandibular ilerletme modellerinde TME komponentlerindeki stres artışının geriletme modellerine göre belirgin ölçüde yüksek olduğu ve bu durumun özellikle mandibular ilerletme miktarının fazla olduğu olgularda disk perforasyonu ve/veya kondil rezorpsiyonu gibi eklem problemlerinin gelişimine katkıda bulunabileceği sonucuna varılmıştır. Mandibular geriletme modellerinde ise geriletme miktarının artmasıyla birlikte kondiler kartilajda oluşan daha yüksek streslerin kondil rezorpsiyonu riskini artırabileceği düşünülmektedir.