Sağlık tedbiri uygulaması kapsamında çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine yönlendirilen çocukların ve ailelerinin psikososyal özelliklerinin sosyal hizmet perspektifinden değerlendirilmesi

Bu araştırma, sağlık tedbiri uygulaması kapsamında çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine yönlendirilen çocukların ve ailelerinin psikososyal özelliklerinin sosyal hizmet perspektifinden değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan "Genel tarama modeli" kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında hakkında sağlık tedbiri uygulaması olan çocuklar ve aileleri, çalışma grubunu ise Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine yönlendirilen ve hakkında sağlık tedbiri uygulaması olan çocuklar ve aileleri oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından ailelerin psikososyal özelliklerini belirlemek amacıyla; 18 tane çocuğa ilişkin, 17 tane ebeveynlere ilişkin, 9 tane aileye ilişkin, 2 tane sağlık tedbiri uygulamasına ilişkin, 3 tane çocukla ilgili olarak araştırmacı tarafından eklenen, toplam 49 sorudan oluşan görüşme formu oluşturulmuştur. Görüşme formundan elde edilen bilgiler SPSS 15 paket programı ile değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, sağlık tedbiri uygulaması sonucu çocuk ve ergen psikiyatrisi kliniğinde takip ve tedavisi devam eden çocukların(122) cinsiyetinin çoğunluğunun(%67,2) kız olduğu, yaş aralığının çoğunluğunun(%33,6) 17-18 yaş olduğu, yine büyük kısmının(%59,8) eğitimine devam ettiği, büyük bir kısmının(%62,3) daha önce çocuk ve ergen psikiyatrisi kliniğine başvurmadığı, 55 ailenin(%45,1) psikiyatrik muayene tarihlerine düzenli olarak geldikleri, 54 çocuğun(%44,3) 1 yıl–2 yıl süre aralığında takip ve tedavilerinin devam ettiği, 43 çocuğun(%35,2) sağlık tedbirine ek olarak danışmanlık tedbiri uygulaması ile de takip edildiği, ailelerden edinilen bilgiye göre 113 çocuğun(%92,6) herhangi bir madde kullanımının olmadığı öğrenilmiştir. Katılımcıların 85'inin(%69,7) hakkında sağlık tedbiri uygulaması olan çocuğun annesi olduğu, toplam katılımcıların 80'inin(%65,6) evli, 32'sinin(%26,2) boşanmış olduğu, yine toplam katılımcıların 58'inin (%47,5) ilkokul mezunu olduğu görülmüştür. Ailelerin 41'inin(%33,6) aylık ortalama gelirinin 1000–2000 TL arası olduğu, ailelerin büyük bir bölümünün(%50,8) sağlık tedbiri uygulamasının çocukları için herhangi bir katkı ve/veya gelişim sağladığını düşünmedikleri, yine büyük kısmının(%54,9) sağlık tedbiri uygulamasının kendilerine de herhangi bir katkı ve/veya gelişim sağladığını düşünmedikleri, ailelerin çoğunluğunun(%62,3) sağlık tedbiri uygulaması hakkında yeterince bilgilendirilmedikleri, çocukların çoğunluğuna(%64,8) cinsel istismar sebebiyle sağlık tedbiri uygulaması başlatıldığı, tanı olarak en fazla Genel Psikiyatrik Muayene (18) tanısı ile takip edildikleri, bunu PTSB(Post Travmatik Stres Bozukluğu) tanısının takip ettiği (11), ayrıca bir kısım çocuğa (%20,5) bu tanılara eşlik eden "Hafif MR" tanısıyla takip edildikleri öğrenilmiştir. Bu çalışma, çocuk koruma konusunda sağlık alanında en çok başvurulan "Sağlık tedbiri" kararının amacına ulaşıp ulaşmadığını anlamak, çocukların ve ailelerinin özelliklerini daha belirgin görebilme açısından önemlidir. Araştırma bulgularının, çocuk koruma politikaları oluşturulurken dikkate alınması önerilmektedir.