Sağlıklı bireylerde Türk kalkışı egzersizi ile stabilizasyon egzersizlerinin kassal aktivasyon, kor stabilite ve üst ekstremite performansına etkilerinin karşılaştırılması

Çalışmamız sağlıklı bireylerde Türk Kalkışı egzersizi ile stabilizasyon egzersizlerinin kassal aktivasyon, kor stabilite ve üst ekstremite performansına etkilerinin karşılaştırılması amacıyla planlandı. Çalışmamıza 18-25 yaş arası 54 erkek birey dahil edildi. Bireyler basit rastgele randomizasyon yöntemi ile Türk Kalkışı egzersizi (TKE) grubu, Stabilizasyon Egzersizleri (SE) grubu, kontrol grubu olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna herhangi bir müdahalede bulunulmazken TKE ile SE gruplarındaki bireylere haftada 3 gün, 6 hafta egzersiz programı uygulandı. Çalışma öncesinde ve sonrasında bireylerin kassal aktivasyon değerlendirmesi yüzeyel Elektromyografi (yEMG) ile; kor stabilite değerlendirmeleri gövde fleksörleri endurans testi (GFET), gövde ekstansörleri endurans testi (GEET), lateral köprü testi (LKT) ve yüzüstü köprü testi (YKT) ile; üst ekstremite performans değerlendirmeleri ise üst ekstremite Y denge testi (ÜEYDT) ile yapıldı. Bireylerin plank sırasında rektus abdominis aktivasyon oranında (RAAO) değişim olduğu (F=3,158; p=0,043); TKE grubundaki değişim ile SE grubu ve kontrol grubundaki değişimin benzer (sırasıyla, p=0,074 ve p=0,485); SE grubu ile kontrol grubu arasındaki değişimde fark olduğu belirlendi (p=0,016). Diğer kassal aktivasyon ölçümlerinde fark olmadığı bulundu (p>0,05). Bireylerin GFET süresinde gruplar arası fark olduğu (F=9,666; p<0,001), TKE ve SE gruplarındaki değişim benzerken (p=0,524); TKE ve SE gruplarındaki değişimin kontrol grubundan farklı olduğu (her iki karşılaştırmada p<0,001) belirlendi. Dominant ve non-dominant taraf LKT süresinde gruplar arası fark olduğu (sırasıyla F=12,663; p<0,001 ve F=4,675; p=0,013); TKE ve SE gruplarındaki değişim her iki taraf için de benzer iken (sırasıyla p=0,967, p=0,761); TKE ve SE gruplarındaki değişimin kontrol grubundan farklı olduğu (dominant taraf her iki karşılaştırma için p<0,001; non-dominant taraf her iki karşılaştırma için p<0,05) tespit edildi. GEET süresinde de gruplar arası fark olduğu (F=5,536; p=0,005), TKE ve SE gruplarındaki değişimin benzer (p=0,391); TKE ve SE gruplarındaki değişimin kontrol grubundan farklı olduğu (TKE grubu için p<0,001 ve SE grubu için p=0,030) belirlendi. YKT süresindeki değişimin de gruplar arası farklı olduğu (F=6,734; p=0,002); kontrol grubundaki değişimin TKE ve SE gruplarından farklı olduğu (sırasıyla, p<0,001 ve p=0,006); TKE grubu ile SE grubundaki değişim ise benzer olduğu tespit edildi (p=0,846). Non-dominant taraf ÜEYDT kompozit skoru için gruplar arasında fark olmadığı belirlendi (F=0,349; p=0,707). Dominant taraf kompozit skorunda ise gruplar arası fark olduğu (F=4,482; p=0,018); yapılan ikili karşılaştırma sonucunda; TKE grubundaki değişim ile SE grubu (p=0,999) ve kontrol grubunda belirlenen değişimin benzer olduğu (p=0,065); SE grubu ile kontrol grubu arasında fark olduğu tespit edildi (p=0,025). Çalışmamız sonucunda Türk Kalkışı egzersizinin kor stabilite ve üst ekstremite performansına etkisinin stabilizasyon egzersizleri ile benzer olduğu belirlendi. Bu parametreleri geliştirmede Türk Kalkışı egzersizinin stabilizasyon egzersizlerine iyi bir alternatif olabileceği sonucuna varıldı.