Sanayi Devrimi, işçi hakları ve sendikal hareketlerin gelişimi

Bu tez, Sanayi Devrimi'nin iş gücü yapısında ve emek ilişkilerinde yol açtığı dönüşümleri inceleyerek, modern işçi haklarının tarihsel temellerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. 18. yüzyılın sonlarında İngiltere'de başlayarak tüm Avrupa'ya ve dünyaya yayılan Sanayi Devrimi, üretim araçlarını köklü biçimde değiştirirken aynı zamanda yeni bir toplumsal sınıf olarak işçi sınıfını da ortaya çıkarmıştır. Bu dönüşüm sürecinde işçiler, uzun çalışma saatleri, düşük ücret, sağlıksız çalışma koşulları ve sendikasızlık gibi sorunlarla karşı karşıya kalmış; bu da emek merkezli bir toplumsal mücadele zemini yaratmıştır. Çalışmada, dönemin sosyo-ekonomik yapısı ile işçi hakları arasındaki ilişki tarihsel-sosyolojik bir perspektifle ele alınmış; başta İngiltere olmak üzere Fransa, Almanya ve diğer sanayileşmiş ülkelerde işçi haklarının gelişim süreci değerlendirilmiştir. Çocuk işçiliği, kadın emeği, grev hakkı, sendikal örgütlenme, sosyal güvenlik uygulamaları ve çalışma süreleri gibi temel hak alanları üzerinde durulmuştur. Ayrıca, Sanayi Devrimi'nin yalnızca teknik bir dönüşüm değil, aynı zamanda emek rejiminde yapısal bir değişim olduğu ve bu bağlamda iş hukuku ve sosyal devlet uygulamalarının da temellerini attığı savunulmaktadır. Tezde hem tarihsel belge taraması hem de karşılaştırmalı hukuk yöntemi kullanılarak, işçi haklarının evrensel normlara dönüşüm süreci analiz edilmiştir. Bu bağlamda, modern iş hukukunun temelini oluşturan ilk yasal düzenlemeler, sendikal hareketlerin doğuşu ve Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) gibi küresel kurumların rolü ayrıntılı biçimde ele alınmıştır. Sonuç olarak, Sanayi Devrimi işçi haklarının tarihsel gelişiminde hem bir başlangıç noktası hem de zorlayıcı bir koşullar bütünü olarak değerlendirilmiş; bu çalışma, emeğin hak temelli dönüşümünü anlamada önemli bir katkı sunmayı hedeflemiştir.