Sıçanlarda prenatal kafein tüketimin implantasyon üzerine etkilerinin immünohistokimyasal yöntemlerle değerlendirilmesi

Amaç: İmplantasyon gebeliğin gerçekleşmesinde en önemli aşamalardan biridir. Birçok dış faktör bu süreci olumsuz etkileyebilir. Günlük hayatımızda birçok içecek ve yiyecekte yer alan kafeinin gebelik sürecinde kısıtlı tüketimi önerilmektedir. Fakat kafein tüketiminin gebelik sürecindeki etki mekanizmaları tam olarak bilinmemektedir. Çalışmamızda sıçanlarda prenatal kafein tüketiminin doza bağımlı olarak embriyo implantasyonuna etkisi ve implantasyon aşamalarında rol oynayan moleküller ile ilişkisini araştırmayı hedefledik. Materyal ve Metod: Çalışmada 200-220 gram arasında değişen 45 adet Wistar albino suşu kullanıldı. Gebe sıçanlar, kafeinin doza bağımlı etkilerini temsil eden kontrol, düşük doz (30mg/kg) ve yüksek doz (120mg/kg) olmak üzere 3 ana gruba ayrıldı ve sıçanlarda embriyo implantasyonun gebeliğin 5. gününde gerçekleşmesi ve implantasyon aşamalarını değerlendirmek için her bir ana grup, gebeliğin 4. (pre-implantasyon), 5. (peri-implantasyon) ve 6. (post-implantasyon) günlerinde sakrifikasyon yapılmak üzere 3 alt gruba (n=5) ayrıldı, böylece 9 grup oluşturuldu. Sakrifikasyondan hemen önce verilen intravenöz Chicago Blue boyası sayesinde implantasyon alanları tespit edildi. Elde edilen dokular formaldehit ile fiksasyon sağlandıktan sonra parafin bloklara gömüldü. Parafin bloklardan 5µm kalınlığında kesitler alındı. H&E, masson trikrom boyama ve implantasyonda önemli rol oynayan VEGF, MMP-9, αVβ3 integrin, MUC-1 ve HB-EGF moleküllerin immün boyamaları gerçekleştirildi. Bulgular: Sıçanlarda prenatal kafein tüketimi doza bağımlı olarak implantasyon alan sayısının azalmasına neden oldu. Etyolojisinde; implantasyon markerları olan integrin αVβ3 ve MMP-9 moleküllerinin ekspresyonlarının azalmasının rol oynadığı gösterildi. MUC-1, HB-EGF ve VEGF ekspresyonlarında değişiklik olmadığını gösterdik. Sonuç: Sıçanlarda prenatal kafein tüketiminin doza bağımlı olarak embriyo implantasyonunu azalttığı ve özellikle yüksek doz grubunda implantasyonda rol oynayan moleküllerin ekspresyonlarının olumsuz etkilendiği gösterildi.