The effects of hıgh doses vitamin D on anxiety and exploratory activity behaviours in rats

D vitamini, güneş ışığına maruz kalmaya tepki olarak deride üretilen yağda çözünen bir vitamindir. Kalsiyum ve fosfat homeostazının yanı sıra nöromüsküler ve immünolojik fonksiyon da dahil olmak üzere çeşitli süreçler için gereklidir. Anksiyete, keşif davranışı ve farklı D vitamini dozları arasındaki ilişkiyi incelemek için çok fazla çalışma yapılmamıştır. Mevcut çalışma, yükseltilmiş artı labirentini kullanarak sıçanlarda farklı D vitamini dozlarının anksiyete ile ilgili davranışlar üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. yöntemi ve açık alan testi kullanılarak sıçanların keşif davranışları ve genel aktiviteleri üzerine. Bu çalışmada 8 haftalık 36 adet genç erkek Wistar rat kullanıldı. Sham grubu, D vitamini grubu olarak 3 gruba ayrıldılar. Ad libitum 300 IU Vit D içeren yemle beslendiler. Sham grubu (grup 1) sonda ile normal su aldı (n=12). D vitamini grubu (grup 2) 400 IU D vitamini aldı ve son grup (grup 3) 1000 IU D vitamini (n=12) aldı. İlaçlar gruplara 8 hafta boyunca günde bir kez gavaj yoluyla verildi. 8 hafta sonra, sıçanlar yükseltilmiş artı labirent ve açık alan testlerinde test edildi. Açık alanda Grup 2 (p<0.02) ve Grup 3(p<0.05) orta alanda geçirilen süre (STC) değerleri Grup 1'e göre çok daha yüksek bulundu. En düşük STP değeri Grup 2 ve Grup 3'te hemen hemen aynıydı. Yetiştirme sayısı Grup 2'de en yüksekti. Yükseltilmiş artı labirent testi değerlendirildiğinde. Grup 2'de diğer gruplara göre kapalı kolda geçirilen süre (STCA) değeri en düşük, açık kolda geçirilen süre (STOA) değeri en yüksek bulundu. kapalı kol giriş sayısı (ECA) değeri Grup 2'de G3'e göre istatistiksel olarak daha yüksekti (p=0,05). Bulgularımız, 400 IU ve 100 IU D vitamini dozlarının ikisi arasında anlamlı bir fark olmaksızın anksiyojenik etkiler sergilediğini gösterdi. Sonuç olarak D vitamini takviyesinin artması anksiyetede artışa neden olur.