Şeffaf plak tedavilerinde kullanılan farklı kompozit materyallerinin makaslama bağlanma dayanımları ve aşınma dirençlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı, şeffaf plak tedavilerinde ataşman materyali olarak kullanılan altı farklı kompozit rezinin makaslama bağlanma dayanımları (MBD) ve aşınma dirençlerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Çalışmada, klinik uygulamalarda yaygın olarak kullanılan akışkan ve tepilebilir kompozit rezinler incelenmiştir. Araştırma in-vitro olarak ve iki ana aşamada yürütülmüştür. İlk aşamada, belirlenen kompozit grupları kullanılarak hazırlanan ataşman örneklerinin makaslama bağlanma dayanımları, standartlaştırılmış test koşulları altında ölçülmüş ve elde edilen değerler megapascal (MPa) cinsinden hesaplanmıştır. İkinci aşamada ise aynı kompozit grupları, belirli yük, tur sayısı ve kayma mesafesi altında gerçekleştirilen aşınma testine tabi tutulmuş; aşınma oranları ve sürtünme katsayıları değerlendirilmiştir. Ataşmanların diş yüzeyinden ayrılma tiplerini incelemek amacıyla Adeziv Artık İndeksi (ARI) skorları analiz edilmiştir. Çalışmada tüm istatistiksel analizler IBM SPSS (Versiyon 26.0, IBM Corp., ABD) programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Değişkenlerin dağılım özellikleri Shapiro–Wilk normallik testi ile değerlendirilmiş ve tüm gruplarda p<0.05 bulunması nedeniyle verilerin normal dağılmadığı belirlenmiştir. Bu nedenle parametrik olmayan yöntemler tercih edilmiştir. Gruplar arasındaki farklılıkları incelemek amacıyla Kruskal–Wallis H testi uygulanmıştır. Analiz sonucunda gruplar arasında anlamlı fark saptanmıştır. Farkın hangi gruplardan kaynaklandığını belirlemek için Bonferroni düzeltmeli Dunn post-hoc testi yapılmıştır. Ayrıca iki bağımsız sayısal değişken arasındaki ilişki normal dağılım göstermediği için Spearman korelasyon testi uygulanmıştır. ARI skorlarının gruplar arasında karşılaştırılması için ki-kare testi kullanılmıştır. Tüm analizlerde istatistiksel anlamlılık düzeyi p <0,05 olarak kabul edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, kompozit materyaller arasında makaslama bağlanma dayanımı, aşınma oranı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p <0,05). Yüksek viskoziteli kompozitlerin genel olarak daha yüksek MBD değerleri ve daha düşük aşınma oranları gösterdiği; akışkan kompozitlerin ise bazı gruplarda daha yüksek aşınma eğilimi sergilediği belirlenmiştir. ARI skorlarının dağılımı, kullanılan kompozit materyalin ataşman–mine ara yüzeyindeki bağlanma karakterini etkilediğini ortaya koymuştur. Sonuç olarak, şeffaf plak tedavilerinde ataşman materyali seçiminde kompozit rezinin viskozitesi ve doldurucu oranı, bağlanma başarısı ve aşınma direnci açısından klinik olarak önemli parametrelerdir. Bu çalışmadan elde edilen bulguların, klinisyenlere ataşman materyali seçiminde bilimsel bir rehber sunacağı ve tedavi etkinliğinin artırılmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.