Şeker pancarında (Beta vulgaris L.) tohum çimlenmesi ve bitki büyümesi için farklı tohum ön-uygulama teknolojilerinin karşılaştırılması

Çevresel stres bitki üretimi ve kalitesi için önemli bir tehdittir. Ekolojik değişimler, doğal kaynakların azalması, gıda talebinin artması ve bitkisel üretimindeki iyileştirmeler için etkili stratejiler uygulayarak tohum kalitesinin ve bitkisel üretimin artırılmasına daha fazla önem verilmiştir. Yenilikçi bir teknoloji olan tohum ön uygulaması (priming) bu konuda çok önemli bir strateji olarak ortaya çıkmıştır. Bu araştırma, şeker pancarı genotipi (Songül GÜREL tarafından geliştirilen) SG188 'de hidro-priming ve nano-priming'in tohum çimlenmesi, α-amilaz aktivitesi, klorofil ve MDA içeriği üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tohumlar suda ve farklı konsantrasyonlarda (5,10 ve 15 ppm) TiO2 NP içeren çözeltilerde 3, 6, 9 saat süreyle bekletilmiş ve deneyler üç kez tekrarlanmıştır. İlk aşamada tohumlara priming uygulaması yapılmış ve priming sonrasında 4˚C'de 10 ve 45 gün süreyle saklanmıştır. Priming sonrası 10 gün süreyle saklanan tohumlarda çimlenme öncesinde α-amilaz enzim aktivitesi belirlenmiştir. Daha sonra tohumlar çimlendirilmiş ve çimlenmeden 10 gün sonra büyüme ve gelişme parametreleri kontrol edilmiştir. Priming tohum grubunda çimlenme oranının kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Çimlenen bitkilerde Image J yazılımı ile kök uzunluğu belirlenmiş ve kontrole göre 3 saat boyunca 5, 10, 15 ppm nanopartiküllerle priming uygulanan tohumlarda kök uzunluğunun arttığı gösterilmiştir. Priming sonrası 45 gün saklanan tohumlar çimlendirilerek elde edilen bitkilerde morfolojik, fizyolojik ve biyokimyasal özellikler bakımından priming sonrası 10 gün saklanan fidelerde olduğu gibi ANOVA analizi yapılmıştır. Ek olarak, hazırlama sonrası uygulamaların karşılaştırması yapıldığında 45 gün post-priming uygulamasında 10 gün uygulamaya göre a-amilaz enzim aktivitesinde bir artışa yol açtığı gösterilmiştir.