Semptomatik remisyonda olan ve olmayan şizofreni hastalarının yaşam kalitesinin karşılaştırılması

Şizofreni, sosyal işlevsellik ve yaşam kalitesini bozan, iş ve çalışma hayatınıetkileyen kronik bir hastalıktır. Uzun yıllar boyunca kaçınılmaz olarak yineleme veremisyon döngüleriyle seyreder. Andreasen'in 2005 yılında tanımladığı ve psikiyatricamiasında yaygın kabul gören ?semptomatik remisyon? kavramı, 6 ay boyunca sadecebazı temel semptomlarda belirli düzeylerde azalma olması ile karakterizedir. Şizofrenihastalarında yapılan çalışmalarda psikopatoloji düzeyleri yüksek olan hastaların dahadüşük yaşam kalitesi gösterme eğiliminde oldukları bildirilmektedir.Şu zamana kadar Türkiye'de semptomatik remisyondaki şizofreni hastalarınınyaşam kalitelerini inceleyen herhangi bir çalışma yoktur. Bu kesitsel çalışma ilebölgemizde 40 remisyonda olmayan ve 40 semptomatik remisyonda olan şizofrenihastasının sosyodemografik özellikleri ve yaşam kalitelerinin karşılaştırılmasıamaçlanmıştır.Çalışma sonucunda iki grup arasında hastalık başlangıç yaşı, hastalık süresi,daha önce yatış öyküsü, ek ilaç kullanımı, EKT (Elektokonvulzif tedavi) öyküsü vekullanılan tedavi şekli, açısından anlamlı bir fark bulunamadı. Remisyonda olan grubuneğitim düzeyi daha yüksekti ve herhangi bir işte çalışan hasta sayısı bu grupta dahafazlaydı. Semptomatik remisyonda olmayan grubun PANSS (Pozitif Negatif SendromÖlçeği) ile pozitif, negatif, genel psikopatoloji ve PANSS toplam puanı, yaşam kalitesive yaşam niteliği ölçeğinin tüm alanlarının puanları ve GAF (Global işlevsellikdeğerlendirme) puanı semptomatik remisyonda olan gruba göre daha düşüktü. KGI(Klinik global izlenim) şiddet skoru ise daha yüksekti. PANSS negatif semptomlarlatoplam yaşam kalitesi arasında negatif bir ilişki vardı.Sonuç olarak şizofrenide sempomatik remisyon kriterleri sadece semptomlarüzerine odaklanan bir kavram olmasına karşın hastaların yaşam kalitelerini veişlevselliklerini de yansıtabileceği görülmekte olup tedavide negatif belirtiler üzerinedaha fazla odaklanılmalıdır.