Sepsis oluştulmuş sıçanlarda beyin ve kas dokusunda iyonotropik gaba reseptör blokajının etkileri

Sepsis, konağın enfeksiyona karşı düzensiz yanıtı ile başlayan hayatı tehdit eden organ yetmezliği olarak tanımlanır. Sepsisi takiben gelişen ensefalopati Merkezi Sinir Sistemi ile birlikte pek çok dokuyu etkileyen bir durumdur. Mortalite ve morbidite oranı oldukça yüksektir. Çalışmamızda, lipopolisakkarid (LPS) uygulaması ile sepsis oluşturduğumuz sıçanlarda inflamasyonun beyin ve kas dokusunda oluşturduğu hasarın iyonotropik GABAA reseptörü antagonisti olan Bicuculline'in etkilerini incelemeyi amaçladık. Deneysel olarak LPS ile sepsis oluşturulan sıçanlar; kontrol, LPS (10 mg/ kg i.p.), Bicuculline (1.5 mg/kg s.c.), LPS+Bicuculline olmak üzere 4 gruba ayrıldı. LPS 10 mg/kg olarak 24 saat süreyle i.p. olarak uygulandı. Hemodinamik değişikliklerin takibi amacıyla vücut sıcaklıkları rektal olarak ölçüldü. Nörofizyolojik değişiklikler EEG ile non-invaziv olarak kaydedildi. Kas ve beyin dokusunda sitokinlerden pro-inflamatuvar TNF-α, anti-inflamatuvar IL-10 seviyeleri ile GABA düzeyleri incelendi. İnflamasyon bulguları ve hasar takibi için, lökosit sayısı ve serum Nöron Spesifik Enolaz (NSE) düzeyleri ölçüldü. Morfolojik analiz için NeuN, S100-ß ve sinaptofizin antikorları kullanılarak immünofloresan boyama yöntemi ile incelendi. İstatistiksel analiz, tek yönlü varyans analizi ve post-hoc Tukey testi ile yapıldı. Sonuçlarımızda, LPS grubunda inflamasyonun beyin ve kas dokusunda inflamatuvar parametreleri kontrol grubuna göre yükselttiğini ve immünofloresan boyamada S-100ß tutulumunun artması ve sinaptofizin tutulumunun azalması ile birlikte doku düzeyinde hasara neden olduğunu gözlemledik. Elektrofizyolojik kayıtlarda LPS grubunda akut non-fokal nöbetle uyumlu aktivite gözlemlenirken diğer deney gruplarında istirahat durumu ile uyumlu aktivite bulunmaktadır. GABAA antagonisti olan Bicuculline Methiodide'in, sepsisli sıçanlarda görülen nörotransmiter dengesinin bozulması, pro-inflamatuvar sitokin seviyelerinde artma, anti-inflamatuvar sitokin seviyelerinde azalma, lipid peroksidasyon seviyelerinde artma gibi inflamatuvar süreci iyileştirici yönde bir ajan olabileceğini düşünmekteyiz.