Siman tutuculu tek diş implant destekli kronlarda, farklı simantasyon tekniklerinin artık siman miktarı üzerine etkisinin değerlendirilmesi

CORDANOĞLU EREN N, Siman tutuculu tek diş implant destekli kronlarda, farkli simantasyon tekniklerinin artik siman miktari üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Protetik Diş Tedavisi Uzmanlık Tezi, Ankara, 2018. Siman tutuculu implant destekli restorasyonların en önemli dezavantajı artık siman bırakılmasına ilişkin peri implant hastalıklara neden olabilmesidir. Mevcut randomize klinik çalışmanın amacı siman tutuculu tek diş implant destekli kronlarda, farklı siman uygulama yöntemlerinin artık siman üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Dişle sınırlı tek diş molar eksikliğine sahip 24 hastaya yerleştirilmiş 30 adet kemik seviyesi Strauman implant simantasyon yöntemine göre 3 gruba randomize edildi: 1) fırça ile uygulama, 2) kron içini tamamen doldurma ve 3) kronun içini koronal yarıya kadar doldurma. Her implant için bir adet siman tutuculu polimetilmetakrilat (PMMA) test kronu üretildi. Siman tutuculu test kronları için kullanılan dayanaklar bukkal basamak derinliği dişeti sınırında olacak şekilde ağız içinde seçildi ve periodontal sond kullanılarak dayanakların mesial, distal, bukkal ve lingualden basamak derinlikleri ölçüldü. Üretilen restorasyonlar seçilen dayanaklar üzerine çinko polikarboksilat siman ile yapıştırıldı ve taşan siman temizlendi. Simantasyon işleminden sonra kron-dayanak (K-D) kompleksi çıkarıldı ve yumuşak dokuda siman artığı olup olmadığı kaydedildi. Çıkarılan K-D kompleksleri 3shape ağız içi tarayıcı ile tarandı. Elde edilen STL görüntüleri Geomagix Design X programı kullanılarak değerlendirildi. Bulgular incelendiğinde genel olarak kron ve dayanak bölgelerinde artık siman varlığı ile miktarı ve dağılım değerlerinin tam doldurma yönteminde diğer yöntemlere kıyasla daha fazla olduğu görülse de bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0.05). Ayrıca bukkal ve distal yüzeyler ile artmış basamak derinliklerinde artık siman miktarında ve dağılım değerlerinde artış olmasına rağmen bu bulgular da istatistiksel olarak anlamlı değildi. Yumuşak dokuda artık siman varlığı açısından yöntemler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Sonuç olarak tam doldurma yönteminde daha fazla siman artığı bulunmasına rağmen, kullanılan siman miktarının azaltılmasına yönelik diğer yöntemler siman artığı bırakılmamasını garanti etmemektedir. Anahtar Kelimeler: Simantasyon, dental implant, dayanak, artık siman, siman uygulama yöntemleri