Sinemada anamorfik mekân üretimi

Mimarlık, değişen zaman ve gelişen teknoloji ile sürekli devinerek gelişmeye devam eder, diğer disiplinlerle temas içinde etki alanını genişletir ve üretimlerini zenginleştirir. Mimarlığın amacı mekân üretmektir, bu üretim mekânın gerçekliğini tasarlamaktan geçer. Tasarım; ifadenin, göstergenin, temsilin bir parçası, bireyin iç dünyasının bir yansımasıdır. Bu bağlamda bireyin nasıl gördüğü ve görme bilinci değer kazanır. Bir bakıma görmek, düşünüleni yansıtmak için ön koşuldur. Bu çalışmada mekân üretimi, tasarım ve temsil birlikteliği olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda çalışma, mekân üretme biçimlerinin mimarideki yansımalarını tasarım ve temsil üzerine odaklayan bir arayıştan yola çıkar. Çalışma kapsamında; yeniden yorumlama aracı olarak anamorfoz kavramı/yöntemi ele alınmaktadır. Anamorfoz bir temsil ve görme biçimidir, sanatta ve bilimde çeşitli anlam ve ifadelerde kullanılmıştır. Anamorfoz; çeşitli alt kavramları ile çözümleme, yorumlama ve üretime etkili ve farklı bir bakış sunar. Bu bağlamda çalışma; mekânın çözümlenmesinde ve yeniden üretiminde anamorfoz kavramının altında, özel bir görme biçimine indirgenmiş çoklu görme biçimleri olduğu düşüncesinden hareketle anamorfozun alt kavramlarını ortaya çıkarır. Bu kavramlar ile sinemanın kurgusal mekânları üzerinden mekânsal bir çözümleme yapılmıştır. Bu çözümleme doğrultusunda yeniden yorumlamak ve anlam üretmek için gerçeği sorgulayan anamorfozun alt kavramları; "eksiklik", "yansıma-yanılsama", "perspektif", "deformasyon", "aşırılık", "belirlilik-belirsizlik" ve "sapma" olarak tespit edilmiştir. Anamorfik alt kavramlar, "The Platform (Galder Gaztelu-Urrutia, 2019, İspanya)" filmi mekânları üzerinden tartışmaya açılmış ve anamorfik kavramların filmin mekân üretiminde kullanıldığı ortaya konmuştur.