Political discourse and instrumentalization: İdealized female images of Kemalism and İslamism

Bu tez Türkiye siyasetinde 1980 sonrası dönemde İslamcı-Kemalist kutuplaşması bağlamında gerçekleşenhegemonya tartışmalarını iki grubun idealize ettiği kadın tipi üzerinden değerlendirmektedir. Kadın; Cumhuriyet'in kuruluşundan beri Cumhuriyet değerlerinin bir göstergesi olarak araçsallaştırılmıştır. Bu tez ideal Kemalist kadın ve ideal Müslüman/İslamcı kadın tiplerinin 1980 sonrası siyasi alanda ne şekillerde araçsallaştırıldığını ve bu araçsallaştırmanın hangi yollarla sadece grup ideallerini yansıtmakla kalmayıp, aynı zamanda bu ideale uymayan kadın tiplerinin söylem ve, başörtüsü yasağında olduğu gibi, baskılar yoluyla dışlandığını araştırmayı amaçlamaktadır. 1980 sonrası dönemde görünürlük ve siyasi aktivizm anlamında yükselen İslamcı grupların laiklik ve modernite temelli baskılar karşısında ideal Müslüman/İslamcı kadını ne şekillerde toplumsal düzenin ve İslam'ın "gerçek versiyonunun" bir örneği ve taşıyıcısı olarak idealize ettikleri araştırılmıştır. Kemalist ve İslamcı söylemlerin birbirinden kalın çizgilerle ayrılan farklılıklarına rağmen kadın meselesinde benzer geleneksel-ataerkil refleks ve davranış biçimlerini içselleştirdikleri ve yansıttıkları aktarılmaya çalışılmıştır. Bu idealize edilen kadın tiplerinin ne şekillerde sadece grup dışında değil aynı zamanda grup içinde de bir dışlama aracına dönüştürüldüğü araştırılmış ve bu iki yönlü dışlama pratiklerini aşmanın ifade ettiği öneme değinilmiştir.