Martin Crimp'in sahnelenmiş başlıca eserlerinde ki sosyal, politik ve etik sorunlar

Tiyatro 1970 lerin ve 1980 lerin politik estetiğinden, 1990 larda yenilikçi estetiğe doğru değişmeye başladı. Uzun bir aradan sonra, 1990dan beri İngiliz Tiyatrosu, Alex Sierz tarafından Yüzüne Tiyatro olarak adlandırılan, geleneksel İngiliz Tiyatrosunu zalim dili ve konularıyla reddeden, yeni bir tiyatro akımına tanık oldu. Martin Crimp' te bu akım içerisinde yer alan oyun yazarlarından biridir. Martin Crimp' in İngiliz Tiyatrosu'na olan katkısını geniş bir perspektiften göstermek için, bu tez Crimp' in sahnelenmiş sekiz oyununu, Definitely The Bahamas (1987), Dealing with Clair (1988), The Treatment (1993), Attempts on Her Life (1997), The Country (2000), Cruel and Tender (2004), Fewer Emergencies (2005) ve The City (2008), Kültürel Materyalizm, Sosyalist Feminizm, Artaud'un tiyatro teorisi gibi teorilere dayandırarak inceler. Bu sebepten dolayı, bu teorilerin ışığında incelenen oyunlardan farklı bulgular elde edilmiştir. Giriş bölümünde, Crimp'in hayatı ve içinde yer aldığı Yüzüne Tiyatro akımı detaylı olarak incelenmiştir. Birinci bölümde, Kültürel Materyalizm, Sosyalist feminizm ve Artaud'un tiyatrosu, oyunlar ve teorieler arasında ki bağlantıyı kurmak için, ayrıntılı bir şekilde anlatılmıştır. İkinci bölümün amacı Crimp'in, Artaud'un vahşetini çağdaş eserlerinde nasıl kullandığı ve Artaud'un tiyatrosu ile Crimp'in tiyatrosu arasında ki benzerlikleri bulmaktır. Bu yüzden Crimp'in üç eseri, Fewer Emergiencies, Definitely the Bahamas, ve The Country vahşet ana temasına göre seçilmiştir. Üçüncü bölüm, Kültürel Materyalizm den yararlanarak, Crimp'in The City ve Dealing with Clair eserlerinde, döneminin politik ve kültürel unsurlarını nasıl yansıttığını ve bu unsurlara olan yaklaşımını ortaya koyar. Dördüncü bölümde, The Treatment, Attempts on Her Life, ve Cruel and Tender oyunlarındaki kadın karakterlerin analiziyle, Crimp'in Çağdaş dünyada ki kadın vücudu algısını oyunlarına nasıl aktardığı incelenir. Sonuç bölümünde, Crimp'in Artaud gibi seyircilerin bilinçaltına ulaşmak için sahne aygıtlarını kullanarak, dünyada ki zalimliği eserlerine nasıl yansıttığı anlatılır. İkinci olarak, Crimp'in ideolojiye karşı olan karamsar tutumu ve ideolojinin bireyler üzerinde ki olumsuz etkisi belirtilir. Oyunlarında ki karakterlerin yok oluşu, bireylerin sistem içinde ki kurban oluşlarını anlatır. Son olarak, oyunlarında ki kadın karakterlerini inceledikten sonra, kadın karakterlerinin ev alanına hapis edildiği ve hem kapitalizm hem de ataerkil düzenle savaşmada başarısız oldukları görülür.