Sol ventrikül destek cihazı implantasyonu sonrası gelişen sağ ventrikül yetmezliğinin preoperatif ve perioperatif göstergeleri

AMAÇ: Sol ventrikül destek cihazı(VDC) implantasyonu sonrası gelişen sağ ventrikül yetmezliğinin preoperatif göstergelerinin belirlenmesi, üzerinde çok kez çalışılan bir antite olmakla birlikte fikir birliği sağlanmış herhangi bir parametre bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı sol VDC implantasyonu sonrası gelişebilecek sağ ventrikül yetmezliğini öngördürebilecek klinik, hemodinamik, laboratuar ve ekokardiyografik parametrelerin belirlenmesidir. METOD: Çalışma tek merkezli, prospektif, gözlemsel, vaka-serisi çalışmasıdır. Çalışmaya Mart 2013-Nisan 2014 tarihleeri arasında sol VDC implante edilen 42 hasta dahil edildi(39 erkek, 3 kadın, ortalama yaş 50,2±12,4). Hastaların preoperatif klinik, laboratuar,sağ kalp kateterizasyonu ve ekokardiyografi bulguları toplandı. Postoperatif sağ ventrikül yetmezliği; 14 gün ve üzerinde inotrop gereksinimi ve/veya sağ VDC implantasyonu yapılması olarak tanımlandı. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 24 hasta iskemik, 18 hasta ise non-iskmik etyolojiye sahipti. 32 hastaya HeartWare, 10 hastaya ise HeartMate II cihazı implante edildi. Olguların fonksiyonel durumları INTERMACS sınıflamasına göre belirlendi ve 8 hasta INTERMACS 1-2, 34 hasta ise INTERMACS 3-4 grubundaydı. 7 hastada sağ ventrikül yetmezliği gelişti(%16,7). Sağ ventrikül yetmezliği gelişen 4 hasta(%57,1) INTERMACS 1-2, 3 hasta(%42,9) ise INTERMACS 3-4 grubundaydı. Klinik verilerden; düşük sistolik(p=0,02) ve diyastolik(p=0,032) kan basıncı, düşük INTERMACS sınıfı(p=0,017), asit varlığı(p=0,009), sağ kalp kateterizasyonu bulgularından; yüksek sağ atriyum basncı(RAP)(p=0,039), laboratuar bulgularından; düşük prealbumin(p=0,003), yüksek bilirubin(p=0,008) ve NT-proBNP(p=0,041) değerleri, klinik risk skorlarından; yüksek Michigan sağ yetmezlik risk skoru(p=0,02) ve ekokardiyografik veriler arasından ise; düşük sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu(LVEF)(p=0,032), sağ ventrikül fraksiyonel alan değişimi(RV-FAC)(p<0,001), triküspit anüler plan sistolik yer değişimi(TAPSE)(p=0,019), sağ ventrikül bazal segment sistolik velositesi(RVSm)(p=0,021), sağ ventrikül çıkış yolu sistolik yer değişimi(RVOT-SE)(p<0,001), artmış parasternal uzun aks sağ ventrikül(RV) çapı(p=0,004), triküspit anülüs çapı(p=0,005), RV miyokard performans indeksi(MPI)(p=0,007), artmış sağ atriyum alanı(RAA)(p=0,004) ve orta-ciddi triküspit yetersizliği(TY) parametrelerinin sağ ventrikül yetmezliği ile istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki gösterdikleri saptandı. Çoklu lojistik regresyon analizi sonucunda; asit varlığı(OR:14,2), prealbumin <14 mg/dl(OR:10), bilirubin >1,5 mg/dl(OR:15), RV çapı >3,2 cm(OR:19,3), RV-FAC <%24(OR: 99), RAA >28 cm²(OR:20,2), RV-MPI >0,35(OR:10) sağ ventrikül yetmezliği için bağımsız risk faktörleri olarak belirlendi. RV-FAC <%24 değerinin sağ ventrikül yetmezliğini %95 özgüllük ve %86 duyarlılık ile tahmin ettiği saptandı. SONUÇ: Asit varlığı, prealbumin <14 mg/dl, bilirubin >1,5 mg/dl, RV çapı >3,2 cm, RV-FAC <%24, RAA >28 cm², RV-MPI >0,35 sol VDC implantasyonu sonrası gelişen sağ ventrikül yetmezliğinin en önemli prediktörleridir. Artmış RAP, artmış triküspit anülüs çapı, orta-ciddi TY ve düşük RVOT-SE ise sağ ventrikül yetmezliği ile ilişkili diğer önemli parametrelerdir. Kısıtlı hasta sayısına ragmen bu çalışmadan elde edilen veriler yapılacak daha büyük, prospektif çalışmalar için yol gösterici olacaktır.