Sosyal hizmet örgütlerinde stres yönetiminin çalışan verimliliğine etkisi

Bu tezin amacı, sosyal hizmet örgütlerinde görev yapan çalışanların stres yönetimi düzeylerinin iş verimlilikleri üzerindeki etkisini nicel analiz yöntemleriyle incelemektir. Sosyal hizmet örgütleri, doğaları gereği bireylerle doğrudan temas kurulan, duygusal emek gerektiren ve psikososyal risk faktörlerinin yüksek olduğu kurumlardır. Bu çerçevede, çalışanların karşılaştığı stresin yalnızca bireysel düzeyde değil, aynı zamanda kurumsal performans açısından da önemli sonuçlar doğurabileceği öngörülmektedir. Bu bağlamda çalışmada, sosyal hizmet örgütlerinde görev yapan çalışanların kullandıkları stres yönetimi stratejileri ile algılanan iş verimliliği düzeyleri arasındaki ilişki ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada, stres yönetimi ve çalışan verimliliğine ilişkin kavramsal çerçeve ilk üç bölümde detaylı biçimde ele alınmıştır. Birinci bölümde sosyal hizmet örgütlerinin yapısı, işleyişi ve çalışan profili tanıtılmış; ikinci bölümde bu örgütlerde stresin kaynakları, etkileri ve yönetimi irdelenmiş; üçüncü bölümde ise çalışan verimliliği kavramı, belirleyicileri ve örgütsel çıktılarla ilişkisi tartışılmıştır. Dördüncü bölümde araştırmanın uygulama kısmı sunulmuştur. Nicel yöntem kapsamında geliştirilen anket formu, Google Form platformu üzerinden hazırlanmış ve sosyal medya aracılığıyla bir bağlantı yoluyla paylaşılmış; kolayda örneklem yöntemiyle 403 katılımcıya ulaşılmıştır. Bu çalışmada, stres düzeyini ölçmek için çok boyutlu bir stres yönetimi ölçeği, verimliliği değerlendirmek için kısa bir ölçek kullanılmış; veriler Jamovi programı ile analiz edilmiştir. Bulgular, çalışanların stresle başa çıkma becerilerini ve verimliliklerini artırmaya yönelik stratejik öneriler geliştirilmesini sağlamıştır. Çalışma, uygulayıcılara ve politika yapıcılara bilimsel katkı sunmayı amaçlamaktadır.