Die struktur der sprache in den werken der vierten generation Türkischer gastarbeiter als schriftsteller in Deutschland

1961 yılında Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan iĢgücü anlaĢmasıyla ilk olarak binlerce Türk iĢçisi Almanya'ya göç etmiĢtir. Almanya'ya giden Türk iĢçilerimiz anlaĢmadaki sınırlı süreden daha uzun kalmıĢtır. Ġlerleyen zaman içinde Almanya'daki Türk vatandaĢlarımızın sayısı gittikçe artarak milyonlara ulaĢmıĢtır. Almanya'da yaĢamayı tercih etmelerinin en büyük nedenlerinden birisi de Almanya'daki yaĢam Ģartları olmuĢtur. Almanya'da kalıcı olan Türk vatandaĢlarımızın çoğu siyasi, ekonomik, sanatsal, bilimsel, edebi ve daha birçok alanda baĢarı elde etmiĢlerdir. Türk yazarlar Almanya'daki yaĢantılarını, duygularını ve düĢüncelerini dile getiren birçok eser yazmıĢlardır. 1. kuĢak (1961-1973) yazarları yeteri kadar Almanca bilgisine sahip olmadığı için eserlerini genel olarak Türkçe yazmıĢlardır. 4. kuĢak ise üst düzey Almanca bildiğinden hem Almanca hem de Türkçe eserler verebilmiĢtir. Bu kuĢak her ne kadar iki dile hakim olsa da bazen bilinçli bazen de bilinçsizce dilsel ifadelerinde iki dili birbirine karıĢtırabilmiĢlerdir. Bunun sonucunda dilsel ifadelerinde giriĢim hataları meydana gelmiĢtir. Almanca da olmayan bir Türkçe ifadeyi Almanca´ya taĢımıĢlardır. Bu tez çalıĢmasının amacı, Almanya'daki 4. kuĢak Türk yazarlarının dil yapısını incelemektir. Bu nedenle öncelikle göçmen iĢçilerinin tarihsel geliĢimini inceleyip devamında kuĢaklar ele alınacaktır. ÇalıĢmanın devamında ise 4. kuĢak Türk yazarlarından Hasan Özdemir ve Selim Özdoğan`in eserlerinde bilerek Almanca ve Türkçe ifadelerini birbirleriyle harmanladıkları dil yapıları incelenecektir. Özellikle Hasan Özdemir ve Selim Özdoğan`ın bilinçli olarak eserlerinde yer verdikleri giriĢim hatalarına örnekler verilecektir