Türkçe adcıl öbekler içindeki bilgi yapısının sözdizimi

Bu tezin amacı, Türçe adcıl öbeklerin yapısına yeni bir bakış açısı getirmek ve Türkçe adcıl öbeklerin içinde konu, odak gibi öbekler olduğunu ve bunların bilgi yapısını yansıttığını savunmaktır. Bu çalışmada, Ayrık Belirleyici Öbeği (BelÖ) kuramı üzerine yapılan önceki çalışmalarda olduğu gibi (Giusti, 1996; Aboh, 2004), Rizzi'nin (1997) sola-çeperlenme modeli benimsenmiştir. Öncelikle, Türkçe'de BelÖ ulamı bulunduğu, bu ulamın üzerinde de İyelik Öbeği'nin (İyeÖ) yer aldığı savunulacaktır. İyeÖ, Rizzi'nin (1997) Çekimlilik Öbeği ile benzerlik taşımaktadır. İyeÖ'nün üzerinde, sırasıyla konu ve odak öbekleri (KoÖ ve OdÖ) bulunmaktadır. Yorumlanmalarına bağlı olarak, BelÖ içerisindeki sıfat, sayı ve gösterme sıfatları gibi kurucular bu yansıtlamalara taşınmaktadır. Adcıl öbeklerini kapatan yansıtmanın ise, Kornfilt'in (2003, 2009) önerdiği gibi, Durum Öbeği (DÖ) olduğu, ve DÖ'nün Rizzi'nin (1997) Güç Öbeği'ne benzediği tartışılacaktır. Ayrıca, Erguvanlı'nın (1984) Tümce için savunduğu gibi, Türkçe adcılların da artalan bilgisinin yer aldığı, adcıl-ardı konumu olduğu gösterilecektir. Türkçe adcılların yapısı verildikten sonra, Tümleyici Öbeği (TümÖ) ile BelÖ'nün kendi bilgi yapılarını yansıttığı ve karmaşık adcıl öbeğin TümÖ içindeki KoÖ veya OdÖ'ye çıkabildiği savunulacaktır. Buna ek olarak, adcıl öbekler içersinden çıkabilecek kurucular üzerinde kısıtlamalar olduğu gösterilecektir. Sıfat ve gösterme sıfatı gibi kurucuların aksine, tamlayan durumunda olan adcıl öbekler, DÖ'nün dışına taşınmada daha serbesttirler.