Don Delillo'nun Americana, Great Jones Street ve White Noise adlı romanlarında teknokültür ve hipergerçeklik

21. yüzyılda 'gerçek' ile temasın birçok açıdan koptuğunu ve bu durumdan zevk aldığımızı, tarih anlayışımızın tamamen kaybolduğunu ve bu anlayışımızın başka anlayışlarla yer değiştirmeye zorlandığını, artık tüketim toplumunun hâkim olduğunu, 'gerçek' olandan ziyade onun kopyasının ve kopyasının da kopyasının 'gerçek'i belirlediğini, medyanın veya medya araçlarının kitleleri yönetme ve yönlendirmede baskıcı gücünün olduğunu birçok postmodernist yazar, teorisyen ve eleştirmenler eserlerinde dile getirmekte ve tartışmaktadırlar. Özellikle 21. yüzyılda dünya çapında kitleler medya teknolojileriyle yönetilip, reklamlar, filmler, röportajlar ve buna benzer içeriklerle tüketmeye yönlendirilmektedir. Tüketim ihtiyaç kavramından çıkarılıp tamamen bir türlü doyurulmayan arzu ve sınırsız istek anlamına dönüştürülmektedir. Öte yandan bireyler kendi benlik ve kimliklerini unutup kitle benliği ve kimliğinin benimsemektedirler. Toplumsal, politik ve kültürel konularla yakından ilgilenen çağdaş Amerikalı yazar Don DeLillo'nun yazdığı oyunlarda ve romanlarda geç dönem kapitalizm ve kültür endüstrisi yansımaları, tüketim toplumu etkileri ve bireyin ölümü ile karşılaşılmaktadır. Bu bağlamda, bu tez, Don DeLillo'nun Americana, Great Jones Street ve White Noise adlı romanlarındaki ana karakterlerin içinde bulundukları fiziksel ve ruhsal hallerin sebep-sonuç ilişkisini teknokültür ve hipergerçeklik gibi kavramlar üzerinden değerlendirecektir. Bu değerlendirmeyi ise genel anlamda postmodernist eleştirel teoriye dayandırarak, ve spesifik olarak ise Jean Baudrillard'ın Simülasyon kuramı, Tüketim toplumu ve kitle anlayışı, Marshall McLuhan'ın medya kuramı, 'sıcak' ve 'soğuk' medya anlayışı, Zygmunt Bauman'ın 'likidite', ve 'ihtiyaç', 'arzu' ve 'istek' kavramları, François Lyotard'ın 'Postmodern durum' anlayışıyla ilişkilendirerek gerçekleştirecektir.