Constructing the visual-essay in theory and practice: A home-dweller's life through the essayistic

Düşüncenin ve duygunun irdelenebileceği sonsuz yeni yolu mümkün kılmış olması nedeniyle, Montaigne'nin denemeyi edebi bir tür olarak kazandırması bir akıl devrimine denk düşer. Öyle ki bu türe has yaratı-ruhu, son yüzyılda ortaya çıkan fotoğraf ve film gibi görsel sanatlarda da sıkça vücut bulmuştur. Denemenin yakın zamandaki bu ifadelerinde, edebi karşılığındakinin ötesinde özellikleri gözlemlemek ve denemenin edebi olmayan örneklerinde deneme ruhuna sadık ancak farklılık gösteren prensipler üzerinden işlediğini tespit etmek mümkündür. Bu özellik ve prensipler çerçevesinde bu tez, deneme türünün edebi halini Adorno ve Lukacs üzerinden inceleyip, film ve fotoğraftaki örneklerini ve bunların akademik literatürde değerlendirmelerini tartışmaktadır. Bu yolla "görsel-deneme" teriminin jenerik kullanıma ve akademik tartışmaya kazandırılması ve deneme türü sorunsallaştırılarak, günümüzde bu terimin bir tür olarak neyi ifade ettiğini anlamak mümkün kılınmaktadır. Çerçevesi tespit edilen bu tartışmanın çıkış noktasını bir görsel-deneme projesi olarak nitelendirilebilecek, "A(WAITING) HOME / EV (DE) BEKLER" başlıklı sergi çalışmam oluşturmaktadır. Ana tema olarak seçilen ev, ev-sakini ve bu ikisinin deneme ruhunu açıkça çağrıştıran biçimde şekillenen ilişkisi aracılığıyla deneme türünün güncel sanat eserlerinde ifade buluşuna referans amaçlanmıştır. Ev ve ev-sakininin görsel-deneme yoluyla irdelenmesinin hesabı, bu temaya denk gelen kuramsal tartışma da yukarıda belirtilen çerçeve içerisinde yer almaktadır. Böylece projenin sadece evi, bu tezin de sadece denemeyi değil de, aynı zamanda birbirleriyle diolojik bir bütünlük oluşturdukları görülecektir.