Tinin fenomenolojisi'nde geist ve ahlak kavramı-akıllı bir pratiğin temellendirilmesi

Tin kavramı, tarihsel olarak Hegel'den çok daha önceye dayanan ve hem felsefenin dışındaki alanlarda, hem de felsefe tarihi içinde farklı anlamlarla karşılanan bir kavramdır. Bu nedenle tin kavramı felsefe tarihinde önemli bir yere sahiptir ve kavram hakkındaki tartışmalar güncelliğini korumaktadır. Tin kavramı, Hegel'in pratik felsefesinin merkezi kavramlarından biridir. Hegel, tin kavramını Tinin Fenomenolojisi'nde ahlaki bir kavram olarak ortaya koymaktadır. Bu anlamda tin kavramı, ahlakı teorik olarak temellendiren akıl kavramının içinden çıkıp gelmektedir. Fakat Hegel'in tin kavramını ahlaki bir kavram olarak ele alışı, gerek tin kavramı bağlamında yapılan çalışmalarda, gerekse bir bütün olarak Tinin Fenomenolojisi üzerine yapılan incelemelerde geri planda kalmaktadır. Bu tezde, Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in Tinin Fenomenolojisi'nde ortaya koymuş olduğu tin kavramının ahlaki bir kavram olarak belirlenmesi konu edinilmiştir. Öncelikle Klasik Avrupa felsefesinde ve Klasik Alman felsefesinde ki özne teorilerine Hegel'in tin kavramının hazırlayıcısı olmaları bakımından yer verilmiştir. Sonrasında, Hegel'in kendi düşünsel gelişim tarihinden hareketle Tinin Fenomenolojisi'nin oluşum tarihine yer verilmiştir. Tinin Fenomenolojisi'nin dış ve iç oluşum tarihinin ortaya koyulmasından sonra, tin kavramının ahlaki bir kavram olarak açıklanmasına girişilmiştir. Ahlaki bir kavram olarak tinin, teorik kökeninin ortaya koyulabilmesi için Tinin Fenomenolojisi'nden hareketle akıl kavramı oluşum süreciyle birlikte açıklanmıştır. Tin kavramının, teorik olan akıl kavramının dışavurumu ve görünüş tarzı olduğu iddia edilmiş ve açıklanmaya çalışılmıştır. Tin kavramının anlamına açıklık kazandırılmış ve pratik alanda tinin kendisini ortaya nasıl koyduğu ve gerçekleştirdiği, böylece dünyayı değiştirip ahlakileştirdiği gösterilmiştir.