Tip 1 diyabet tanılı çocuğu olan ebeveynlerin covid-19 pandemi dönemindeki bakım yüklerinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada, tip 1 diyabet tanılı çocuğu olan ebeveynlerin Covid-19 pandemi dönemindeki bakım yüklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, analitik-kesitsel tipte bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Endokrin Bilim Dalında tip 1 diyabet tanısı ile çocukları takip edilen 250 ebeveyn oluşturdu. Araştırmanın verileri, Çocuk ve Ebeveyn Tanıtım Formu ve Zarit Bakım Verme Yükü Ölçeği ile toplandı. Verilerin analizinde; tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U, Posthoc, Tukeys's HSD, Paired Samples, Student t ve One Way Anova testleri kullanıldı. Bulgular: Araştırma kapsamına alınan ebeveynlerin Bakım Verme Yükü puan ortalamaları pandemi döneminden önce 31,64±13,42, pandemi döneminde 37,33±12,95 olduğu bulundu. Araştırmada; "parçalanmış" aile yapısında olan ebeveynlerin, "geniş" ve "çekirdek" aile yapısında olanlara göre bakım yükünün daha fazla olduğu bulundu (p<0,05). Gelir durumunu "kötü" ve "orta" olarak değerlendiren 221 ebeveynin pandemi döneminde bakım verme yükü puan ortalaması 36,33±12,54 iken, gelir durumunu "iyi" ve "çok iyi" olarak değerlendiren 29 ebeveynin pandemi döneminde bakım verme yükü puan ortalamasının ise 44,93±13,67 olduğu saptandı (p<0,05). Sonuçlar: Tip 1 diyabet tanılı çocukların ebeveynlerinin; pandemi öncesine göre pandemi dönemindeki bakım verme yükünde anlamlı bir artış olduğu bulundu.