Tip 2 diabetli ve sistemik sağlıklı bireylerde uygulanan kemik içi dental implantlarda peri-implant oluk sıvısı(PIOS) Interlökin-1beta (IL-1ß) ve Tumor Nekroz Faktor- alfa (TNF-a) ve peri-implant doku parametrelerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Dental implantlar parsiyel dişsiz veya tamamen dişsiz hastalarda fonksiyonun daimi dişlerde olduğu gibi sağlanması amacıyla uzun yıllardır başarıyla uygulanmaktadır. Bununla birlikte dental implant tedavilerinin başarıları üzerinde, örneğin diabetes mellitus (DM) gibi sistemik hastalıkların etkileri halen araştırılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; dental implant tedavisi uygulanacak glisemik yönden kontrol altındaki tip 2 diabetli hastalar ve sistemik sağlıklı bireylerde implant tedavisini takiben implant çevresi dokulardaki değişimlerin ve oluk sıvısındaki (PIOS) IL-1ß ve TNF-? gibi inflamatuar mediatör seviyelerindeki değişimleri hem grupiçi hem de gruplararası yönden karşılaştırarak değerlendirmektir.Çalışma 13 tip 2 diabet ve 7sistemik sağlıklı birey üzerinde yürütülmüş olup toplamda 39 dental implant uygulaması yapıldı. Hastaların tüm ağız doğal dişler ve implant bölgelerinden 1. , 4. , 7.ayda ve ayrıca dişlerden pre-operatif olarak tüm klinik indeks ölçümleri(PI, GI, CD, SK, KAS, KDG) ve implant yerleştirildikten hemen sonra ,1. ve 4. ayda implant stabiliteleri ve yine 1. 4. ve 7. ayda implant çevresi oluk sıvıları alınarak TNF-? ve IL-1ß sitokin seviyeleri değerlendirildi. İmplant bölgesindeki alveoler kemik seviyeleri başlangıç, 4. ve 7. ayda direk digital radyografilerle alınarak özel bir software programında değerlendirildi. Verilerin istatiksel olarak Shapiro Wilk testi, Student's t testi, Mann Whitney U testi, Bağımlı t testi, Wilcoxon İşaret testi Friedman testi, Spearman'ın Korelasyon analiziyle incelenmiştir.Grup içi ve gruplar arası PI, GI, CD, SK, KAS indeks ölçümlerinde önemli bir fark bulunamadı. KDG, DM grubunda takip dönemlerinde istatiksel olarak önemli miktarda azalmış olup (p<0,004) gruplar arası değişim önemli bulunmadı. İmplant stabilitesi DM grubunda takip dönemlerinde istatiksel olarak önemli miktarda artış gösterirken( p<0,008) gruplar arası değerlendirmelerde bir fark bulunamadı. Radyografik değerlendirmede AKS, DM grubunda dönemler arası istatiksel olarak önemli miktarda azalma gösterirken ( (p=0,003), (p<0,001), (p=0,024) )gruplar arası değişimlerde 0. ve 7. aylar arasında DM grubundaki azalma istatiksel olarak önemli bulundu. TNF-?/kons. seviyesi DM grubunda 4.ayda 1.aya göre önemli miktarda artış gösterirken 7. ayda 4. aya göre önemli miktarda azalma gösterdi. (Bonferroni düzeltmesine göre p<0,025 için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi, 1.ay ile 4.ay arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı, p<0,008, 4.ay ile 7.ay arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı, p<0,008) IL-1ß kons/site ve TNF-?/site sitokin seviyelerinde grup içi ve gruplar arası değerlendirmelerde önemli bir fark görülmedi.Sonuçlarımızı değerlendirdiğimizde, glisemik yönden kontrol altında olan diabetli bireylerde mevcut periodontal durum düzeltilip kontrol altına alınmasıyla ve aynı durumun idame süresince de muhafaza edilmesiyle dental implant tedavilerinin prognozunun başarılı olabileceğini düşünmekteyiz. Bununla birlikte konunun daha iyi anlaşılabilmesi için daha fazla diabetik bireyin dahil edildiği uzun süreli çalışmalara ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz.