Tip 2 diyabetli bireylere verilen bütünsel hemşire koçluğunun glisemik kontrole, diyabet özyönetimine ve güçlendirmeye etkisi

Araştırma, Tip 2 Diyabetli bireylere verilen bütünsel hemşire koçluğunun glisemik kontrole, diyabet öz yönetimine ve güçlendirmeye etkisini değerlendirmek amacı ile üç kollu randomize kontrollü deneysel çalışma olarak yapılmıştır. Çalışma bütünsel hemşire koçluk grubunda 34, diyabet eğitim grubunda 34 ve kontrol grubunda 34 hasta ile tamamlanmıştır. Bütünsel hemşire koçluk grubuna koçluk görüşmeleri, diyabet eğitim grubuna diyabet eğitimi verilmiştir. Araştırmada veriler, sosyodemografik veri toplama formu, diyabete ilişkin veri toplama formu, T2DM-DÖÖ, DGÖ aracılığı ile toplanmıştır. Araştırmanın istatistiksel analiz aşamasında uygun analizler yapılmıştır. Araştırmanın bulgularında; BHK ve DE grubunda müdahale sonrasında T2DM-DÖÖ, DGÖ toplam ve alt boyutlarında koçluk grubunda daha belirgin olmak üzere istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p<0.05). Bütünsel hemşire koçluk müdahalesi sonrasında diyabetli bireylerin tedaviye uyumu, diyete uyumu, diyabeti yönetebilme becerisi, kan şekeri ölçümü yapma, hastaneye gitme durumu, fiziksel aktivite yapma, son 3 açlık-tokluk kan şekeri ortalamaları, HbA1c ve kilo değeri istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği belirlenmiştir (p<0.05). Diyabetli bireylerin diyabet öz yönetim ölçeği toplam puanlarındaki değişimin yaklaşık %68.5'ini diyabet güçlendirme ölçeği toplam puanlarının açıkladığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, bütünsel hemşire koçluğunun diyabet öz yönetiminin ve güçlendirmenin artmasında katkı sağladığı görülmektedir. Bu nedenle bütünsel hemşire koçluğu ile ilgili hizmet içi eğitimler düzenlenmesi ve bu alanda ilerlemek isteyen hemşirelerin ilgili eğitimleri alarak hemşirelik uygulamalarına eklemesi önerilir.