Toplumsal değişme ve Türk muhafazakârlığı: Nurettin Topçu ve Erol Güngör üzerinden bir değerlendirme

Sanayi devrimi, Rönesans ile gelen Aydınlanma dönemi modernizmin doğuşuna zemin hazırlamış ve bu süreçte yeni bir toplumsal düzen meydana gelirken makro düzeyde de değişimler gerçekleşmiştir. 19. Yüzyılın evrenselcilik anlayışı ile ilişkili bir şekilde bütün toplumların aynı ilerleme/değişme sürecinden geçeceği fikri hâkimdir. Bu sebepten yeni kurulan dünya düzeninde Batılı toplumların modernleşme süreçleri incelenerek bir model oluşturulmuş ve bu model diğer dünya toplumlarına uygulanmıştır. Ancak bütün toplumların tarihsel ve kültürel birikimleri yok sayılarak aynı düzeye indirilmesi fikri beraberinde birçok sorunu da getirmiştir. Kadim bir kültüre/medeniyete sahip Asya ve Afrika gibi uygarlıklar Batı'nın gelişme çizgisine uymadıkları gerekçesi ile ilkel/geri kalmış ilan edilmişlerdir. Çizgisel ve ilerlemeci bir anlayışa sahip olan modernleşme, toplumları kategorilere indirirken Batı'yı piramidinin en tepesine yerleştirmiştir. Bütün toplumların aynı gelişme/değişme çizgisini izleyeceği fikri temel alınarak modernleşme kuramları oluşturulmuştur ancak farklı kültüre, inanışlara, yaşayışa ve değerlere sahip olan toplumların modernleşme karşısında sergiledikleri tavırlar da farklı olmuştur. Modernleşmeye yaklaşımlarda bütüncül bir kabulleniş yahut ona bir başkaldırı ile karşı koyma veya değiştirerek bünyeye alma gibi pek çok referanslar vardır. Bu çalışmada Nurettin Topçu ve Erol Güngör'ün toplumsal değişmeye yaklaşımı ele alınmıştır. Amacımız muhafazakâr ideolojinin toplumsal değişme karşısındaki tutumunu Nurettin Topçu ve Erol Güngör'ün kültür-din temelli muhafazakârlık anlayışı çerçevesinde açıklayabilmektir. Çalışmada bu iki ismin toplumsal değişme de esas aldıkları temel kavram ve yaklaşımlar üzerinden analizler yapılmıştır.