Torakolomber vertebra fraktürlerinin posterior pedikül vidası ile tespitinde laminektomi uygulamasının radyolojik parametreler ve klinik üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Bugüne kadar yapılan çalışmalarda laminektomi uygulanan ancak pedikül fiksasyonu uygulanmayan hastalarda laminektomi uygulamasının lomber hareket segmentinin mukavemetini azaltması sebebiyle omurga dizilimini bozduğu, kifoz artışına sebep olduğu ve instabilite yarattığı ile ilgili sonuçlara ulaşılmıştır. Bu sebeple torakolomber bileşke fraktürlerinin tedavisinde posterior pedikül vidası tespitine ek olarak laminektomi uygulanmasının omurga onarımını olumsuz yönde etkileyebileceği ve füzyon yetersizliğine sebep olabileceği yönünde çekinceler bulunmaktadır. Her ne kadar laminektomi ile ilgili bu çekinceler devam etse de torakolomber fraktürlerde posterior pedikül vidası tespitine ek olarak laminektomi uygulanmasının omurga dizilimine, vertebra korpus ön arka uzunluğuna, anterior ve posterior korpus yüksekliğine, spinal kanal çapına, serbest kemik fragmanının resorbsiyonuna etkisi ile ilgili literatürde bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı; servisimize anstabil torakolomber vertebra fraktürü nedeni ile yatışı yapılan ve posterior pedikül fiksasyonu yapılan hastalarda tedaviye laminektomi eklenmesinin hastalarda korpus ön arka çapı, spinal kanal çapı, korpus ön arka yüksekliği ve nörolojik durum üzerine etkilerini retrospektif olarak değerlendirmektir. Yöntem: Bu çalışmada Ağustos 2017 ve Temmuz 2022 tarihleri arasında Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi bölümünde anstabil torakolomber fraktür nedeniyle opere edilen hastaların bilgilerine retrospektif olarak ulaşıldı. Hastalar Posterior Pedikül Vidası Tespiti yöntemi ile beraber laminektomi yapılan ve yapılmayan olarak iki gruba ayrıldı. Aşırı osteoporozu olan 70 yaş üzeri hastalar çalışma dışı tutuldu. Bulgular: Bu çalışmada posterior transpediküler vida fiksasyonu uygulanıp laminektomi uygulanmayan hastalar grup 1, uygulanan hastalar ise grup 2 olarak sınıflandırıldı. Toplamda 43 hastanın sonuçları (grup 1: 31 hasta (%72.1), grup 2: 12 hasta (%27.9)) analiz edildi. Gruplar arasında kırık omurun preoperatif spinal kanal AP çapı açısından anlamlı farklılık olduğu saptandı (U= 90.000, Z=-2.614, P=0.009), postoperatif spinal kanal AP çapı açısından ise anlamlı farklılık saptanmadı (U= 134.500, Z=-1.422, x P=0.155). Kırık omurun preoperatif vertebra anterior korpus yüksekliğinin posterior korpus yüksekliğine oranı açısından anlamlı farklılık saptanmadı (U= 130.500, Z=-1.505, P=0.132), postoperatif anterior korpus yüksekliğinin posterior korpus yüksekliğine oranı açısından ise anlamlı derecede farklılık saptandı (U= 93.000, Z=-2.522, P=0.012). Sonuçlar: Çalışmamızda torakolomber vertebra fraktürü nedeniyle posterior pedikül vida fiksasyonuna ek olarak laminektomi uygulanan hastalarda hem nörolojik iyileşmenin sağlanması hem de uygun torakolomber dizilimin korunması açısından etkili sonuçlar elde edilmiştir. Grup 1 ve grup 2'deki hastalar arasında omurga yüksekliğinin korunması ve dizilimin sağlanması açısından anlamlı bir fark olmadığı, klinik iyileşme açısından ise grup 2'deki hastalarda grup 1'e oranla daha başarılı sonuçlar elde edilmiştir. Anahtar Sözcükler: Torakolomber fraktür, posterior pedikül vidası tespiti, laminektomi