Tüketim olarak nomofobi: Sinemada medya bağlımlılığının ele alınışı

Bu çalışmanın amacı, çağımızın hastalığı ve yeni bir bağımlılık çeşidi olarak değerlendirilen nomofobi (cep telefonundan uzak kalma korkusu) kavramının sinemada nasıl ele alındığını araştırmaktır. Nomofobi kavramını; netlessfobi (Netsiz Kalma Korkusu), FoMO (Gelişmelerden Geri Kalma Korkusu) ve plogamani (Şarj Bağımlılığı)'den ayrı düşünemeyiz. Çalışmaya konu olan 2012 ve 2020 yılları arasında çekilen beş film Nerve, Uçak Modu, Erkekler Kadınlar Çocuklar, Nosedive, Sanal Hayatlar filmleri eleştirel söylem analizi metoduyla makro ve mikro yapılar üzerinden analiz edilmiştir. Makro yapı kapsamında filmin tematik ve şematik yapısına, mikro yapı kapsamında ise filmin sözdizilimsel yapısı, retoriği, ses ve müziği çalışılmıştır. Ayrıca, sinemadaki cep telefonu imgesi ve insan ile araç arasındaki dönüşümlülük ilişkisi; siber zorbalık, yalnızlık, bağımlılık, yabancılaşma ve simülasyon olmak üzere beş tema ile çözümlenmiştir. Araştırmada, bağımlılığın bireylerin yaşamında yeni bir gerçeklik, simülatif bir evren yaratarak, yalnızlaşma ve yabancılaşmayı benliklerinde kurguladığı, ağın bir uzantısı olarak bu bağımlılığı yeniden ürettiği sonucuna varılmıştır.