Türk İş Hukuku'nda işveren vekili kavramı ve işveren vekilinin sorumluluğu

Günümüzde teknolojinin süratli gelişimi işletmeler ve işyerlerinin öngörülemez biçimde büyümesini beraberinde getirmiş; yönetimsel güçlükler işverenleri kendilerine yardımcı olacak uzman işçiler istihdam etmeye yönlendirmiştir. İş Hukuku disiplininde işveren vekili olarak adlandırılan uzman işçiler, işveren adına işyeri/işletmeyi sevk ve idare görevi üstlenirler. Ekseriyetle işveren ile aralarındaki hukuki ilişki iş sözleşmesine dayanan işveren vekilleri, aynı zamanda işçi vasfını taşırlar. Öte yandan işi bizzat yapan değil; fakat emir ve direktiflerle yönlendiren kişi olmaları onları standart işçilerden ayrıştırmaktadır. "Türk İş Hukuku'nda İşveren Vekili Kavramı ve İşveren Vekilinin Sorumluluğu" başlıklı yüksek lisans tezi çalışmasında, Türk İş Hukuku uygulamasında son derece önemli bir rol üstlenen işveren vekilliği kurumu ve işveren vekillerinin sorumlulukları incelenmiştir. Öncelikle işveren vekili kavramı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi, 4. fıkrası tanımında yer alan unsurlarıyla birlikte değerlendirilmiş; devamında İş Hukuku mevzuatındaki diğer yasal düzenlemelerde kavrama ilişkin farklı tanımlar ve işveren vekillerinin sorumlulukları kısaca açıklanmıştır. İş Kanunu m.18/son hükmü ile iş güvencesinden yararlanacak işveren vekillerine sınırlama getirilmiştir. İş güvencesi mekanizması işçileri feshe karşı korumayı amaçlayan çalışma hayatının en çok öneme sahip konularından birisidir; bu sebeple tezimizin ikinci bölümünde, iş sözleşmesine bağlı çalışan işveren vekillerinin güvenceden yararlanma koşulları ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Son olarak, İş Kanunu m.2/1, c.1 ile m.2/4 hükümlerinden yola çıkarak, işveren vekillerinin sorumlulukları hukuki ve cezai boyutlarıyla ele alınmış; ayrıca İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatta işveren vekilleri hakkında öngörülen idari yükümlülükler ve bunlara riayet edilmemesi halinde uygulanacak yaptırımlara değinilmiştir.