Türk İngilizce öğretmenlerinin "Ortak Dil Olarak İngilizce (ODİ)" farkındalıkları ve İngilizcenin yerel ve yerel olmayan çeşitliliklerine karşı tutumları

İngilizce'yi ana dili olarak konuşmayan insan sayısı konuşanları geçerek, İngilizce günümüz dünyasının ortak dili olmuştur. Milyonlarca insan İngilizce'yi ana dili olarak konuşan insanların normlarına bağlı kalmadan başarılı bir şekilde iletişim kurabildiği için, bu norm ve standartlar sorgulanır hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türk devlet okulu öğretmenlerinin ortak dil olarak İngilizce (ODİ) farkındalıklarını ve yerel-yerel olmayan aksanlara karşı tutumlarını keşfetmektir. Çalışmada karma yöntem deseni kullanılmıştır. Nicel veriler anket ve yargı testi kullanılarak aktif olarak görev yapan 225 İngilizce öğretmeninden alınmıştır. Ayrıca 15 katılımcı yapılandırılmış görüşmeye gönüllü olarak katılmıştır. Anket sorularına ilaveten, katılımcıların aksan farkındalıklarını daha iyi anlamak için altı farklı ülkeden altı farklı ses kaydından faydalanılmıştır. Anketten, yargı testinden ve aksan çalışmasından elde edilen veriler SPSS kullanılarak betimleyici ve çıkarımsal istatistik ile, görüşme ise tematik olarak analiz edilmiştir. Sonuçlara göre, çoğu öğretmenin Jennifer Jenkins tarafından geliştirilen "Ortak Dil Özü" konusuna aşina olmadıkları belirlenmiştir. Ayrıca, katılımcı tutumları, öğretmenlik deneyimleri, çalıştıkları okul seviyesi ve mezun oldukları lisans bölümü ile doğrudan ilgilidir. Çalışma ayrıca katılımcıların dilin "ortak dil" konumunun farkında olmalarına ve buna değer vermelerine rağmen İngilizce'yi ana dili olarak konuşanların normlarına meyilli olduklarını açığa çıkarmıştır. Bu çalışmanın sonuçları Türk İngilizce öğretmenlerinin ODİ algıları hakkında Aydınlatıcı kanıt sağlayabilir ve müfredat ve öğretmen yetiştirme programlarının dizaynında yardımcı olabilir. Anahtar Kelimeler: Aksan, Görevde Olan Devlet Okulu Öğretmenleri, Ortak Dil Olarak İngilizce (ODİ) Farkındalığı, Tutumlar, Yerel ve Yerel Olmayan Çeşitlilikler