Türkiye'de bölgesel gelir eşitsizliği: Düzey-2 bölgeleri bazında yakınsama analizi

Bölgesel gelir eşitsizliği iktisadi gelişme ve kalkınma açısından önemlidir. Bölgelerarasında yaşanan gelişmişlik farkları sebebiyle gelir her bölgede eşit bir şekilde dağılmamakta ve bölgesel gelir eşitsizliği sorununa sebep olmaktadır. Neoklasik büyüme modeli açısından bölgelerarası farklılıklar kısa dönemli bir olgudur ve uzun dönemde bu farklar ortadan kalkacaktır. Yakınsama hipotezi olarak adlandırılan bu olguya göre göreli fakir olan bölgeler sermayenin azalan marjinal verimliliği sebebiyle zengin bölgelere göre daha hızlı bir büyüme hızı gerçekleştireceğinden uzun dönemde kişi başına gelirde yakınlaşma olacaktır. Dolayısıyla bölgesel gelir eşitsizliği fakir bölgelerin hızlı büyümesi ile zaman içerisinde azalacaktır. Bu çalışmada, 2004-2020 yılları arasında, Türkiye'de 26 Düzey-2 bölgesi için, Phillips ve Sul (2007) tarafından geliştirilen kulüp yakınsama tekniği ile bölgelerin kişi başına gelirinin zamanla birbirine yakınsayıp yakınsamadığı analiz edilmiştir. Log t test istatistiği Türkiye'de 26 Düzey-2 bölgesi için genel bir yakınsama olmadığını göstermektedir. Öte yandan panelin tamamı için yakınsama tespit edilememiş olsa da Phillips ve Sul (2007) tarafından geliştirilen kulüp yakınsama analizi ve kümeleme mantığıyla Türkiye'de 26 bölgenin toplam 7 alt kulüp oluşturduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre 6 yakınsama kulübü ve 1 ıraksama kulübü mevcuttur. Anahtar Kelimeler: Bölgesel Gelir Eşitsizliği, Yakınsama, Bölgesel Kalkınma.