Rethinking state and civil society relations in Turkey: An analysis on migrant health

Bu tez, sivil toplum örgütlerinin kendilerine tarihsel olarak olumsuz yapısal koşullar üreten devletlerde hangi tür fonksiyonlar sunduğunu incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla üç yılı aşan bir siyasi etnografi çalışması yapılmıştır. Bu çalışma kapsamında, göçmenlerin sağlık hizmetlerine erişimlerini düzenleyen yasal mevzuat incelenmiş, 29 kişiyle derinlemesine mülakat yapılmış ve 8 mekânda katılımcı gözlem çalışması yürütülmüştür. Bu çalışma teorik olarak sivil toplum örgütlerinin faaliyetlerinin sınırlarını belirleyen yapısal sınırlara kriz anlarında meydan okuyabileceklerini iddia etmektedir. Bu krizlerin içeriğine ve büyüklüğüne bağlı olarak, tarihsel olarak devletçi devletler bile sivil toplum için yer açmak zorunda kalabilirler. Bu çalışmanın ampirik vakası olan Türkiye'de göçmen sağlığı alanında sivil toplum ve devlet ilişkileri bağlamında bu tez iddia etmektedir ki yaşanan son göç dalgası, Türkiye'de devletçi gelenekten kaynaklı olarak devlet güdümünde olan sivil toplum için sahada geçici bir alan kazanmasını sağlayan bir fırsat penceresi olmuştur. Sivil toplumun bu alanı tüm göçmenlere pozitif katkılar yapacak şekilde doldurmuştur; ama devletin güçlü devletçi anlayışı uzun vadede bu durumun geriye dönmesine neden olmuştur. Bu tezin bulgularına göre, devletin sağlık alanında sivil toplum için yer açması ve aynı zamanda bu alanda denetim ve koordinasyon görevlerini yerine getirmeye devam etmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.