Assessing development of learners' target culture awareness in Turkish elt classrooms

Bu çalışma, Türkiye'deki bir devlet üniversitesinde İngilizce Öğretmenliği bölümü birinci sınıf öğrencilerinin hedef kültür farkındalıkları gelişimi ile ileri yazma becerileri derslerindeki doğrudan kültür öğretimi arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Bunu açığa kavuşturmak için, karma yöntem araştırma tasarımı uygulanmıştır. Nicel veriler, öğrenilmiş paragraf geliştirme yöntemine dayalı olarak haftalık yazılmış metinler aracılığıyla toplanmıştır. Değerlendirme aracı olarak, uyarlanmış bir çözümleyici yazma yönergesi kullanılmıştır. Nitel veriler, deney grubundan gönüllü katılımcılarla gerçekleştirilen görüşmelerin kayıt belgeleri aracılığıyla incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi, Hacettepe Üniversitesi Yabancı Diller Eğitimi İngiliz Dili Öğretmenliği bölümünden 33 katılımcıdan oluşmaktadır. Uygulama aşaması altı hafta sürmüştür ve deney grubu, yazma öncesi aşamasında doğrudan kültür öğretimine tabi tutulmuşken kontrol grubu dolaylı kültür öğretimine maruz bırakılmıştır. Metinlerin yazma konularındaki kültürel algı gelişimi için verilen puanlar, nicel verileri oluşturmuştur ve bunlar SPSS İstatistik 22.0 programı ile analiz edilmiştir. Nicel veriler normal bir dağılım göstermediği için parametre dışı testler kullanılmıştır. Betimleyici ve çıkarımsal istatiksel yöntemleri analizlerine başvurulmuştur. Nicel verilerin sonuçları, haftalık yazılmış metinler bakımından deney grubunun kontrol grubu üzerinde hedef kültür farkındalığı gelişimine yönelik esasen bir üstün gelişme göstermediğini ortaya koymuştur. Nitel veri analizi, deney grubundaki öğrencilerden gönüllü 13 katılımcı ile gerçekleştirilen görüşmelerle yapılmıştır. Nitel bulgular, öğrencilerin doğrudan kültür öğretiminin uygulama evrelerinde karşılaştıkları teknik ve materyalleri kullanma hususunda olumlu bir tutum sergilediklerini göstermiştir. Kültür odaklı faaliyetlerin, İngilizce yeterlik düzeylerini geliştirmelerine ve gelecekte mesleki alanlarına daha hakim birer yabancı dil eğitmeni olmalarına yardımcı olabileceği kanaatinde bulunmuşlardır. Ayrıca, dil görevleri vasıtasıyla hedef dil ve kültürüne ilişkin kültürel hassasiyeti geliştirerek kültür ve dil öğreniminin yabancı dil eğitmenleri tarafından öğrenciler için kolaylaştırılabileceği çıkarsanmıştır. Elde edilen nicel ve nitel veri bulgular arasında bir tutarsızlık ortaya çıktığı için bu çalışma, dilsel becerilerin gelişiminde kültür öğretimi ve hedef kültür farkındalığının arttırılmasının değerlendirilmesi üzerinde özellikle Türk eğitim sistemi çerçevesinde daha büyük örneklemler vasıtasıyla daha fazla nicel ve nitel araştırmaların yapılması gerektiği ihtiyacının hala var olduğu sonucuna ulaşmıştır.